Salti al enhavo

Anna

Mastrumantoj
  • Enhaveroj

    568
  • Aliĝis

  • Laste vizitis

  • Tagoj kiam gajnis

    284

Ĉio afiŝita de Anna

  1. Anna

    Ĉu ujo aŭ io?

    Vi intencis demandi, ĉu ĉiliano ankaŭ povas esti ĉilo, ĉu ne? Ne. Fakte ĉe la landonomoj de la kategorio ujo/io (ekzemple Italujo, Germanujo ktp.) ekzistas tiu duobla ebleco, sed ne por tiuj el la alia kategorio, kiel Usono, Brazilo ktp.
  2. Anna

    Monato 40-jariĝas!

    Kaj dankon al vi, Scivolemo, pro via mallonga artikolo, sur kiu baziĝis ĉi tiu pli detala. Dankon ankaŭ al Fabiano, kiu kreis la tre belan ilustraĵon!
  3. Anna

    Monato 40-jariĝas!

    LASTA NOVAĴO (en marto 2020): Ĉar multaj homoj devas resti hejme pro la viruso, la eldonejo de Monato decidis igi libere preneblaj el la reto la lastajn tri numerojn. En 1977 germana ĵurnalisto kaj esperantisto havis belan ideon: li deziris fondi ĉiusemajnan Esperanto-revuon. Ekzistas kompreneble multaj nacilingvaj semajnaj gazetoj, sed Esperanto-revuo havus apartan avantaĝon. En nacilingvaj gazetoj kutime laboras loĝantoj de la lando, kie la revuo estas eldonata. Per Esperanto, tamen, la ĵurnalistoj povus esti loĝantoj de la landoj, pri kiuj ili verkas. Tio signifus, ke en internaciaj raportoj la legantoj ricevos la vidpunkton de lokulo. En 1978 tiu ĵurnalisto, Stefan Maul, realigis sian ideon. Li aperigis prov-numeron de revuo Semajno, lukse presita en 40 paĝoj kun multaj ilustraĵoj. La eldonon Maul pagis el la propra poŝo. Li kalkulis, ke 50 numeroj de Semajno povos aperi ĉiujare, se 10 000 homoj pretos pagi la abonon. Bedaŭrinde la projekto ne sukcesis. La abonprezo por bele ilustrita semajna revuo estas sufiĉe granda sumo, kaj necesus pagi la tutan jaron en unu fojo (nacilingvajn revuojn oni kutime pagas ĉiusemajne, kiam oni aĉetas ilin, do la sumo ne ŝajnas tiom granda). Krome, por Esperanto-revuo ĉiam necesas kalkuli ankaŭ la sendokostojn, kio signife altigas la prezon de la revuo. Estis neeble trovi 10 000 esperantistojn, aŭ eĉ mil, kiuj pretus pagi tiel altan kotizon. Maul jam forlasis sian ideon, kiam li ricevis proponon de dana eldonisto, Torben Kehlet. Kehlet estis estro de la Esperanto-eldonejo TK/Stafeto. Li opiniis, ke la semajna gazeto havas nerealisme altan kotizon. Anstataŭe li proponis eldoni ĝin unu fojon monate, kaj mem akcepti la financan riskon. Maul akceptis tiun proponon, kaj la unua numero de revuo Monato aperis en januaro 1980. Kvardek jarojn post sia ekapero, Monato ankoraŭ vivas kaj bone fartas, kun legantoj en pli ol 65 landoj. Ĝi enhavas artikolojn pri politiko, kulturo, scienco, moderna vivo kaj aliaj temoj. Laŭ la unua ideo de Maul, la raportistoj de Monato kontribuas nur artikolojn pri sia propra lando. Stefan Maul redaktis la revuon ĝis 1992, sed la laboro estas tro granda por unu homo. Poste, la taskojn transprenis tuta teamo da redaktoroj. Maul revenis kiel ĉefredaktoro de 1999 ĝis 2010. La gvida redaktoro nuntempe estas Paul Peeraerts el Belgujo. Monato estas legebla en papera versio, sed ankaŭ rete en la formoj PDF, Mobipocket, kaj ePUB. Malnovaj artikoloj estas legeblaj senpage.
  4. Per lotado kelkfoje okazas neatendita rezulto. Ĝuste pro lotado okaze de la piedpilka Pokalo de Francujo, la fama franca piedpilka klubo Parizo SG (klubo de la ĉefurbo Parizo) ludos kontraŭ eta loka klubo, Linas-Montlhéry. Tiu estas la klubo de la du urbetoj Linas kaj Montlhéry, kiuj troviĝas sud-okcidente de Parizo. La matĉo okazos la 5-an de januaro, 2020. La stadiono de Linas-Montlhéry estas tiom malgranda, ke la prezidanto de tiu klubo demandis, ĉu la piedpilka ludo povus okazi en la stadiono de Parizo SG. Tamen tio ne eblas pro alia matĉo okazonta tiuloke. Tial la renkontiĝo inter la du kluboj okazos nek en la stadiono de la eta klubo, nek en la pariza stadiono, sed en la stadiono de alia urbeto ekster Parizo, Bondoufle. Ludanto de Linas-Montlhéry diris al franca ĵurnalo Le Parisien (La Parizano), ke la elekto de la stadiono povus helpi lian teamon. “Parizo SG kutimas ludi sur altkvalita piedpilkejo. Ni mem kutimas ludi sur piedpilkejo... malpli perfekta.” Estas tre granda diferenco inter la kluboj Parizo SG kaj Linas-Montlhéry. La ĉefa malsameco estas, ke la ludistoj de Parizo SG estas profesiuloj, dum la ludantoj de Linas-Montlhéry estas amatoroj. La gajnonta teamo progresos al la posta nivelo, en kiu ludos 32 teamoj. Basile Millet
  5. Oni ne facile komprenas la vortojn de la kanto. Jen ili, tradukitaj de Jiří Kořínek. Dormu ho mia princet‘, sonĝu en dolĉa kviet‘, pace dormetas la land‘, mutas en boskoj la kant‘. Kisas la luna radi‘ vangon senkulpan al vi, fermu sin via okul‘- dormu belsonĝe, karul‘! ! Baj lu, baj lu, baj lu, baj lu. Ĉesis jam taga zorgpel‘- dronas en pac la kastel‘, en koridora malbru‘ viglas eĉ ne muso ne plu. Tamen tra l‘ nokta trankvil‘ sonas angora suspir‘, kvazaŭ anima tortur‘- dormu belsonĝe, karul‘! Baj lu, baj lu, baj lu, baj lu.
  6. Anna

    Rekono de uea.facila

    Dankon al vi ambaŭ!
  7. Anna

    Londono

    Dum la Zamenhof-vespero en Londono, Anglujo, la membroj de la grupo ludis kelkajn scenojn el Hamleto, kiu estis tradukita de L. L. Zamenhof mem. Tridek homoj ĉeestis la okazon.
  8. Anna

    Alvenas la Krubalo

    La afero estas mistera. Eble Tim povas klarigi ĝin. Ĉiuokaze, la grava afero estas, ke vi sukcesis mendi la libron.
  9. Anna

    Rekono de uea.facila

    Mi ĝojas anonci, ke la 15-an de decembro, en Zamenhof-tago, oni elektis min Esperantisto de la jaro. Tio estas granda honoro por mi persone, sed pli grave, ĝi estas rekono por nia retejo uea.facila. Tial mi konsideras ĝin honoro ne nur por mi mem sed por la tuta retejo kaj ĉiuj kunlaborantoj. Nia retejo uea.facila ne ekzistus sen partopreno kaj kunlaborado de tuta grupo da homoj. En la frua periodo, kiam uea.facila estis nur ideo en mia menso, tre grava estis la helpo kaj kuraĝigo de Emilio Cid el Brazilo, kiu tiam estis estrarano de UEA. La titolstrio de la retejo estis kreita de Joŝito Haŝimoto el Japanujo. Poste venis mesaĝo de Tim Owen el Britujo. Sen mia peto li proponis, ke li mem kreos por ĝi modernan retejon. Ĝis tiam mi intencis uzi unu el la senpagaj modeloj troveblaj en Interreto, sed anstataŭe Tim kreis por ni propran retejon pli taŭgan por niaj bezonoj. Li ankoraŭ tre aktive kunlaboras, ĝisdatigante la retejon kaj solvante problemojn. Mallonge post ekapero de la retejo, skribis al mi Derek Roff el Usono, kun la propono aldoni voĉlegadon de la tekstoj. Mi mem ne havis tiun ideon, kaj se vi rerigardos la plej malnovajn afiŝojn, vi rimarkos, ke ili ne havas sondosieron. Nur post la unua monato komencis aperi la unuaj voĉlegitaj tekstoj. Derek starigis tutan reton da kunlaborantoj, kiujn mi ne nomos unuope, sed ankaŭ ili grave kontribuas al la sukceso de la retejo. Derek daŭre organizas voĉlegadon de la tekstoj. Alia grava kunlaboranto estas Judit Felszeghy el Hungarujo, kiu ĉiusemajne spektas amason da filmetoj por trovi taŭgajn filmetojn por la uzantoj de uea.facila. Centoj da Esperantaj filmetoj estas troveblaj en la reto, sed ne ĉiuj estas taŭgaj por lernantoj, kaj bedaŭrinde multaj enhavas lingvajn erarojn. Do ŝi devas ĉiusemajne trovi filmeton sufiĉe facile kompreneblan, kaj laŭeble sen eraroj. Tre frue mi ricevis de Jean-Claude Roy el Francujo korektojn kaj atentigojn pri miskompreneblaj frazoj. Do estis natura afero, ke mi tre baldaŭ petis lin regule kontroli la tekstojn antaŭ la aperigo. En Facebook mi legis rekomendon pri facilaj libroj taŭgaj por lernantoj. Ĝi estis verkita de itala esperantisto loĝanta en Britujo, Maurizio Giacometto. Vidinte tion, mi petis lin ĉiumonate verki artikolon pri tio por nia rubriko Libroservo, kaj tion li regule faras. Ĉu vi rimarkis, ke la ĉefbildo de la artikoloj fariĝis pli belaj kaj pli artismaj? Antaŭe mi faris ilin mem, sed de du monatoj ni havas novan kunlaboranton Fabiano Corsetti, kiu faras pli belajn ĉefbildojn ol mi kapablis fari! Necesas mencii ankaŭ la gravan kontribuon de fondaĵo ESF (Esperantic Studies Foundation), kiu jam du fojojn donis al ni financan helpon por la kostoj starigi kaj prizorgi la retejon. Kaj kompreneble ni ne forgesu ankaŭ ĉiujn homojn, kiuj verkis artikolojn, komentojn, sin-prezentojn kaj raportojn por uea.facila dum la pasinta jaro! Kiel vi vidas, ne eblas funkciigi retejon sen la konstanta kunlaborado de amaso da homoj! Anna Löwenstein
  10. Anna

    Alvenas la Krubalo

    Mi ne komprenas, kio estas la problemo. Mi ĵus reprovis, kaj por mi ĝi funkcias.
  11. Anna

    Atlanto

    La Esperanto-Asocio de Atlanto (angle: Esperanto Society of Metropolitan Atlanta) renkontiĝis ĉe la Taverno de la Pensulo kaj interŝanĝis librojn dum Zamenhof-tago. La grupo ankaŭ donacis al la librobreto de la restoracio ekzempleron de la lernolibro Step by Step in Esperanto de Montagu Butler.
  12. Anna

    Alvenas la Krubalo

    Strange. Mi mem ĵus provis tiun ligilon, kaj por mi ĝi bone funkciis. Mi ĝojas, ke ĉiuokaze vi sukcesis mendi per la retejo de EAB. Foje retejoj provizore ne funkcias pro nefunkcianta retkonekto. Ĉu vi faris ĉiujn provojn en la sama mallonga tempoperiodo? Eble se vi provus hodiaŭ, ĝi nun funkcius.
  13. Anna

    Promes-slipoj

    Efektive, tio estis tute nerealisma celo. Cetere, se estis ok slipetoj en ĉiu libro kaj ĉiuj ok estus plenskribitaj, tio signifus, ke necesus eldoni pli ol milionon da ekzempleroj de la Unua Libro. Eĉ la plej furoraj libroj malofte atingas tiajn nombrojn! Se Zamenhof estus petinta milionon da subskriboj anstataŭ dek milionoj, tio jam estus kvanto, kiu montrus, ke la lingvo estas lerninda kaj havas parolantaron.
  14. La filmokonkurso finiĝos post du tagoj (en Zamenhof-tago), sed mi legis, ke intertempe alvenis pli ol 20 filmoj el kvin kontinentoj. La filmoj estas spekteblaj ĉe https://docs.google.com/spreadsheets/d/1dMpU0qFPUQouPm2Gc_o7IGh7RqKaZpM8bbDHpKJS89s/edit#gid=0 Trezoro informas, ke estas intereso aranĝi 2-an filmokonkurson en taŭga tempo en 2020. Nun li kore invitas interesiĝantojn filmi ĉi-jarajn aranĝojn en la Zamenhof-Festo por pretigi novajn filmojn por la konkurso en 2020.
  15. Anna

    Opero en Esperanto

    Dankon pro tiu utila informo!
  16. Anna

    Promes-slipoj

    Jes, mi tre volonte ricevas artikolojn de aliaj kontribuantoj! Sed ne eblas aperigi ilin rekte en la retejo. Se vi deziras kontribui artikolon, bonvolu kontakti min rekte per la kontakto-formularo ĉe https://uea.facila.org/kontakti/
  17. En la Unua Libro de Esperanto aperis tri poeziaĵoj. Ho, mia kor’ kaj Mia penso estis originalaj verkoj de Zamenhof, kaj krome li aperigis tradukon de poemo de la germana poeto Heinrich Heine. Ho, mia kor’ estas mallonga, simpla poeziaĵo, tre bone konata inter esperantistoj. Ho, mia kor' Ho, mia kor', ne batu maltrankvile, El mia brusto nun ne saltu for! Jam teni min ne povas mi facile, Ho, mia kor'! Ho, mia kor'! Post longa laborado Ĉu mi ne venkos en decida hor'? Sufiĉe! trankviliĝu de l' batado, Ho, mia kor'! Notu, ke kelkaj el la vortoj estas eliziitaj: kor’, hor’ kaj l’ (anstataŭ koro, horo kaj la). Elizio estas utila en Esperanta poezio, ĉar ĝi permesas al poetoj uzi pli interesajn ritmojn kaj rimojn ol normale eblus, kaj fini versojn per akcentita silabo. El Heine En sonĝo princinon mi vidis kun vangoj malsekaj de ploro, – sub arbo, sub verda ni sidis, tenante nin koro ĉe koro. "De l' patro de l' via la krono por mi ĝi ne estas havinda! For, for lia sceptro kaj trono – vin mem mi deziras, aminda!" – "Ne eble!" ŝi al mi rediras: "En tombo mi estas tenata, mi nur en la nokto eliras al vi, mia sole amata!"
  18. Anna

    Promes-slipoj

    Tim, dankon pro tiu tre grava informo. Mi aldonis ĝin al la fino de la artikolo.
  19. Anna

    Roterdamo

    Ĉe la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo, Nederlando, okazis la 51-a Malferma Tago en la 30-a de novembro 2019. En tiu tago ĉiuj esperantistoj povas viziti la oficejon, renkonti la oficistojn, aŭskulti prelegojn, aĉeti librojn en la Libroservo (kun sesona rabato!), kaj trinki kafon kun aliaj ĉeestantoj. Ĉar la aranĝo daŭras nur unu tagon, la ĉeestantoj venis plejparte el Nederlando kaj najbaraj landoj. Tamen kelkaj homoj venis de pli malproksimaj mondopartoj, precipe la prezidanto de UEA, Duncan Charters el Usono, kaj du reprezentantoj de Ĉina Radio Internacia. Ĉeestis ankaŭ du estraranoj de UEA, Aleks Kadar kaj Orlando Raola; krome la prezidanto de TEJO, Joop Kiefte kaj du estraranoj, Bui Hai Mung (Feliĉa) kaj Luis Miguel Obando. Partoprenis entute pli ol 65 homoj. Fotoj de Andries Hovinga por Esperanto Nederland Fine de la tago la publiko povis starigi demandojn al la estraroj de UEA kaj TEJO. La diskuto estis vigla, kaj daŭris multe pli longe ol la planitan duonhoron.
  20. Anna

    Promes-slipoj

    Ĉu tio signifas, ke finfine li ricevis preskaŭ 22 000 promesojn? Tio estas bona nombro! Fakte, mi jam pensis, ke estus interese aperigi artikolon pri la Adresaro. Kompreneble mi tre volonte ricevos de vi artikolon pri tio!
  21. Anna

    Promes-slipoj

    En la libro Homarano de Aleksander Korĵenkov, mi trovas jenan informon: "Nur en la jaro 1889a la nombro da promesintoj atingis milon, t.e. 0,01% de la magia nombro dek milionoj". Sed intertempe jam formiĝis la unua Esperanto-klubo, oni pretigis Esperanto-vortarojn en la germana kaj la rusa, kaj estis planoj aperigi la unuan Esperanto-gazeton, kiu ekaperis en Germanujo en septembro 1889. Mi ne scias, ĉu post la unua milo oni plu aktive kolektis promesojn aŭ simple rezignis pri tio. Cetere, Scivolemo, post "da" oni neniam aldonas akuzativon. Vi demandis, "Kiom da promesslipojn D-ro Zamenhof ricevis?", sed tio devus esti "Kiom da promesslipoj..."
  22. Anna

    UEA havas novan prezidanton

    Eric Lee - Jes, vi pravas. Tio estas iom hazarda afero, ĉar plej ofte estas virinoj en la estraro. Antaŭ jardeko estis pli da virinoj ol da viroj. Proksimume kvarono de la membroj de UEA estas virinoj, do teorie kvarono de la estraro devus esti virinoj por speguli la konsiston de la membraro.
  23. Anna

    Promes-slipoj

    La Unua Libro de Esperanto ne enhavis kurson, sed ĉefe diskuton pri la bezono je internacia lingvo. Estis ankaŭ prezento de la baza gramatiko, kelkaj mallongaj legotekstoj, kaj aldonita folio kun vortaro. Pri tio vi povas legi en la artikolo La Unua Libro. Tamen, kiu volus lerni lingvon, se neniu alia parolas ĝin? Zamenhof komprenis, ke lingvo ne konsistas nur el vortoj kaj gramatiko; ĝi bezonas ankaŭ komunumon. Tial li ne petis la homojn tuj lerni la novan lingvon, sed nur promesi lerni ĝin, kiam sufiĉe granda nombro da homoj promesos same. Tial tre grava kaj signifa aldono al la Unua Libro estis la ok “promes-slipoj”. Jen la teksto: Promeso. Mi, subskribita, promesas ellerni la proponitan de d-ro Esperanto lingvon internacian, se estos montrita, ke dek milionoj personoj donis publike tian saman promeson. Subskribo: Ĉe la alia flanko oni devis skribi siajn nomon kaj adreson, kaj sendi la slipon al D-ro Esperanto, ĉe la adreso de D-ro L. Zamenhof en Varsovio. Oni rimarkas, ke la vortoj en la promeso, same kiel la aliaj tekstoj prezentitaj en la Unua Libro, estis interne dividitaj per komoj ( , ). Zamenhof faris tion por montri, kiel oni kunmetas la vortojn el la elementoj en la vortaro. Krome, laŭ nia nuna ideo la teksto enhavas du gramatikajn erarojn. En la moderna Esperanto oni skribus “se estos montrite”, ne “se estos montrita”, ĉar tiu verbo ne havas subjekton. Krome, oni diras “dek milionoj da personoj”, ĉar la vorto “miliono” estas substantivo, kaj oni ne povas tuj sekvi ĝin per alia substantivo. Tiutempe la reguloj de Esperanto ne estis plene ellaboritaj, kaj tiuj detaloj estis deciditaj nur poste. Zamenhof proponis, ke oni povus ankaŭ skribi sur la slipon la vorton “Senkondiĉe”. Tio signifas, ke oni ne atendos ĝis dek milionoj da homoj promesos lerni la lingvon, sed lernos ĝin tuj. Kaj fakte tiel okazis. Baldaŭ Zamenhof komencis rericevi la promesslipojn, el kiuj multaj estis subskribitaj “senkondiĉe”. Li ricevis ankaŭ multajn demandojn, proponojn, kaj leterojn verkitajn en la nova lingvo. Zamenhof neniam ricevis dek milionojn da promesoj, aŭ eĉ milionon. Sed tio ne gravis. Jam la lingvo havis sufiĉe grandan parolantaron por formi la bazon de movado. En januaro 1888, nur ses monatojn post apero de la Unua Libro, Zamenhof povis aperigi la Duan Libron. Ĝi estis verkita tute en Esperanto. Ĝi enhavis informojn pri la situacio de la lingvo, respondojn al demandoj, kaj facilajn lecionojn por prezenti la gramatikon kaj vort-provizon. Estis ankaŭ poeziaĵoj kaj tradukita rakonto. La lingvo jam ekvivis. Aldona noto: Zamenhof eldonis la nomojn de la promesintoj dum pluraj jaroj. La lastan liston li aperigis en 1909. Ĝis tiam li jam ricevis 21 915 promesojn.
  24. Anna

    La Unua Libro

    Malmultaj lingvoj havas naskiĝtagon, sed ni scias, precize kiam Esperanto naskiĝis. La unua lernolibro de Esperanto aperis la 26-an de julio 1887, kaj tiun daton oni konsideras la naskiĝdato de la lingvo. Ni nun nomas tiun libron la Unua Libro. Ĝi aperis en la rusa, sed poste en tiu sama jaro en la pola, germana kaj franca lingvoj. En 1888 ĝi aperis en la angla, tamen la traduko estis tiel fuŝa, ke la postan jaron necesis ĉesigi ĝian vendadon kaj retraduki ĝin. En la komenco la lingvo ne nomiĝis Esperanto. La titolo de la libro en la diversaj lingvoj estis Lingvo Internacia, kaj ĝia verkinto, L.L. Zamenhof, prezentis sin per la kaŝnomo Doktoro Esperanto. Tre baldaŭ okazis, ke la homoj komencis doni la nomon Esperanto al la lingvo mem. La malgranda libro enhavis nur 40 paĝojn. Pli ol duono de la teksto konsistis el antaŭparolo, en kiu Zamenhof prezentis la ideon kaj idealojn de internacia lingvo, kaj mallonge klarigis pri ĝia tre simpla gramatiko kaj pri la uzo de la afiksoj. Estis ankaŭ pluraj ekzemploj de tekstoj verkitaj en la nova lingvo: la preĝo Patro nia, mallonga eltiraĵo el la Biblio, kaj letero verkita en Esperanto kiel modelo de korespondaĵo. Sed estis ankaŭ tri poemoj, unu de la germana poeto Heine, kaj du originalaj poeziaĵoj de Zamenhof mem: Mia penso kaj Ho, mia kor’. Estas rimarkinde, ke Zamenhof tuj elektis prezenti Esperanton kiel literaturan lingvon, kaj ne nur kiel praktikan ilon por vojaĝado kaj komerco. Sekvis la tiel nomata “Plena lernolibro”, nur 6-paĝa, konsistanta el prezento de la alfabeto kaj 16 gramatikaj reguloj. Estis ankaŭ granda aldonita folio kun vortaro en la rusa. En tiu folio estis prezentitaj 917 radikoj. Kompreneble per 917 radikoj en Esperanto eblas fari multe pli ol per la sama nombro de vortoj en alia lingvo. Laste, estis ok slipetoj, kiujn la leganto povos elŝiri, subskribi kaj resendi al “D-ro Esperanto”. Sed pri tiuj eblas legi en aparta artikolo. Mankas en la Unua Libro ekzercoj de la speco, kiun oni normale trovas en lernolibro. Oni vidas, ke la celo de Zamenhof per tiu unua libro estis nur prezenti la ideon de internacia lingvo, ne vere instrui ĝin. Sed per la klarigoj, la vortaro kaj la tekstoj, interesatoj jam trovis sufiĉe da materialo por mem kompreni, kiel la lingvo funkcias.
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.