Salti al enhavo

Anna

Mastrumantoj
  • Enhaveroj

    406
  • Aliĝis

  • Laste vizitis

  • Tagoj kiam gajnis

    105

Anna laste gajnis la 14an de septembro

Anna havis plej multe da ŝatata enhavo!

Komunuma reputacio

402 Bonega

3 sekvantoj

Lastatempaj vizitantoj al profilo

556 profilvidoj
  1. Mi ne trovas informojn pri tio en la reto. Eble oni ankoraŭ ne decidis la daton kaj lokon, aŭ almenaŭ ne anoncis tion.
  2. Gobeklitepe estas verŝajne la plej granda arkeologia malkovro de la 21-a jar-cento. La trovaĵoj datiĝas de 12 000 jaroj antaŭ nia propra tempo. Ili estas 7500 jarojn pli malnovaj ol la piramidoj en Egiptujo kaj 7000 jarojn pli malnovaj ol Stonehenge en Britujo. Oni diras, ke Gobeklitepe ekzistis eĉ antaŭ la tempo, kiam la homoj fondis urbojn kaj ekloĝis tie. Se tio estas ĝusta, tio montras, ke religiaj kredoj kaj pastra klaso ekzistis pli frue ol la urba vivo. Gobeklitepe (Göbeklitepe en la turka) signifas “monteto kun ventro”. En la jaro 2018 ĝi estis enskribita en la “Listo de Mondaj Heredaĵoj” de Unesko. La malkovro okazis en la jaro 1963 kaj la elfosado komenciĝis en 1995. La arkeologoj malkovris aron da rondaj konstruaĵoj. Ili kredas, ke tiuj ne estas loĝejoj, sed ejoj por religiaj celoj. Ĉiu el tiuj konstruaĵoj ŝajnas esti templo. Nur ses temploj estas malkovritaj ĝis nun, sed la arkeologoj kredas, ke la tuta nombro devas esti preskaŭ dudek. Ĉiu templo similas al la alia. Do, Gobeklitepe estas kaj la plej malnova kaj la plej granda religia ejo de la mondo. Laŭ la arkeologoj ĝi estis centro de kredo, kulto kaj pilgrimado de la neolitika periodo. La templojn oni poste kovris per tero kaj ŝtonoj. En ĉiu templo ekzistas cirklo de kolonoj 6 metrojn altaj en la formo de litero “T”. Sur ĉiu kolono troviĝas reliefoj de bestoj. Tio montras la artisman kapablon de niaj antaŭuloj. Ili estas la unuaj ĝis nun konataj tri-dimensiaj skulptaĵoj. Sur kelkaj kolonoj troviĝas reliefoj de homaj manoj kaj piedoj, kaj pro tio arkeologo profesoro Klaus Schmidt pensas, ke la kolonoj reprezentas homojn. Fonto de bildo: https://www.yeniasir.com.tr/ La germana revuo Der Spiegel notis, ke Gobeklitepe estis fondita tie, kie laŭ la Biblia rakonto la unuaj homoj, Adamo kaj Evo, ekloĝis post sia forigo el Edeno. Ĉirkaŭ Gobeklitepe troviĝas la regiono, kie greno estis unue kreskigita. Kaj laŭ la Biblio Adamo estis la unua homo kiu kreskigis grenon. Restas multaj demandoj pri Gobeklitepe: • Kiuj konstruis la templojn? • Kiel oni alportis kaj starigis la kolonojn, kiuj pezas 60 tunojn? • Kial la tuta ejo poste estis kovrita per tero kaj ŝtonoj? • Kial oni konstruis ĝin? Gobeklitepe troviĝas 15 kilometrojn nord-oriente de Ŝanliurfa, urbo kun forta religia signifo, kiun en Turkujo oni nomas “urbo de profetoj”.
  3. Tamen mi ne aldonos pli da fotoj nun! Fakte la verkinto ne sendis al mi foton de si mem kun la instruisto. Oni ne uzas "ambaŭ...kaj..." en Esperanto. (Tio estas angla strukturo.) Oni uzas "kaj...kaj...", do: "Mi volus vidi la fotojn kaj de la verkinto kaj de lia instruisto".
  4. Anna

    Partoprenu en la Esperanto-sumoo!

    Fakte nova sumoo komenciĝas la 8an de septembro. Se vi volas partopreni, ne forgesu informi Hori Jasuo-n. Lia adreso estas en la artikolo supre. Se vi maltrafis la unuajn tagojn, vi povus tamen komenci malfrue kaj daŭrigi dum 15 tagoj.
  5. Dum la Universala Kongreso en Lahtio, estis elektita la nova prezidanto de UEA. Li estas Duncan Charters, brito loĝanta en Usono kaj universitata profesoro pri lingvoj. Kiel oni elektas la prezidanton de UEA? Tiu homo estas elektita dum la UK ĉiun trian jaron de la membroj de la komitato. La elekto ĉi-jare estis neordinare drameca. Kutime estas nur unu kandidato por la posteno de prezidanto, sed ĉi-jare estis du: Duncan Charters kaj Fernando Maia el Brazilo, kiu jam estis estrarano de UEA. La du kandidatoj kunlaboris ekde la komenco, kaj ambaŭ konsentis servi kiel vic-prezidanto, se la alia estos elektita kiel prezidanto. Kiam la 43 ĉeestantaj komitatanoj voĉdonis, Duncan ricevis 20 voĉojn kaj Fernando 21, kun unu sindeteno. (Ŝajne unu el la komitatanoj ne voĉdonis.) Laŭ la regulo tamen, la gajninta kandidato devas ricevi pli ol duonon el ĉiuj donitaj voĉoj; do necesus 22 por gajni. Tial la komitatanoj voĉdonis duan fojon, kaj ĉi-foje Fernando ricevis 21 voĉojn kaj Duncan 22. Tiel okazis, ke Duncan gajnis. Fernando estos vicprezidanto, kaj la nova prezidanto anoncis sian intencon aktive kunlabori kun li. La tasko de la prezidanto estas prezidi la komitat-kunsidojn, sed li (ĉar efektive ĝis nun ĉiam estas viro) ankaŭ reprezentas la asocion en gravaj okazoj, ekzemple en interparoloj kun Unesko, naciaj registaroj kaj similaj instancoj. Kompreneble li ankaŭ direktas la ĝeneralan politikon de UEA, sed li faras tion nur interkonsente kun la estraro kaj la komitato. La prezidanto ne estas reĝo! Kiuj estas la komitatanoj? La nombro ne estas ĉiam precize la sama, sed kutime estas inter 60 kaj 70, kvankam ne ĉiuj venas al la kongreso. Estas tri specoj de komitatanoj: Komitatanoj A reprezentas la Landajn kaj Fakajn Asociojn. Komitatanoj B estas elektitaj de la membroj. Komitatanoj C estas elektitaj de la komitatanoj mem; ili estas aktivuloj, kiuj havas utilan sperton por kontribui al la komitata laboro. Ne supozu, ke la prezidanto kaj aliaj komitatanoj estas pagataj por sia laboro! Bedaŭrinde ne. Ili ĉiuj laboras volontule kaj senpage, do ĉiuj devas havi alian profesion, se ili ne jam emeritiĝis. La sola avantaĝo, kiun la komitatanoj ricevas, estas ke ili rajtas aliĝi al la kongreso senpage. Tamen la plejmulto devas mem pagi siajn vojaĝkostojn kaj restadon en la kongresa urbo. La nova estraro: So Jinsu, Orlando Raola, Fernando Maia, Duncan Charters, Huang Yinbao, Jérémie Sabiyumva, Aleks Kadar, Amri Wandel La nova estraro restos ĝis 2022. Ĝi havas ok membrojn, el Usono, Brazilo, Ĉinujo, Francujo, Burundo, Koreujo kaj Israelo.
  6. Anna

    Afrikanoj serĉataj!

    Tre bone! Espereble vi trovos iun.
  7. Ĉi tiu estis mia unua fojo partopreni en Universala Kongreso (UK), kaj ankaŭ la unua fojo iri eksterlanden por partopreni en tia granda kongreso. Fakte, kiam la aviadilo flugis al Helsinko, mi estis iom nerva, ĉar mi estis malproksima de mia patrujo. Tiu sento ĉirkaŭis min ĝis mi iris al la kongresejo, kaj tiam la sento ŝanĝiĝis de maltrankvilo al ekscito. Dum ni iris al la kongresejo ni renkontis la homojn, kiuj jam ricevis la kongresajn materialojn kaj revenis laŭ la vojo. Unu post alia tiuj esperantistoj salutis nin, kaj pro tiuj simplaj salutoj mi sentis, kvazaŭ mi estus hejme en fremdlando. Mia ekscito atingis sian kulminon en la kongreso, kie la partoprenantoj komune okupiĝis pri prelegoj, seminarioj ktp. Tio estis, kvazaŭ mi jam spertus la disvolviĝon de la Esperanta-movado en diversaj landoj. Tio vere larĝigis miajn horizontojn. La Esperanta movado ne nur plenkreskas en Zaozhuang-a Universitato, sed ankaŭ havigas disvastigon en diversaj landoj ĉie en la mondo. Mi admiras la influon kaj karismon de Esperanto kiel internacia lingvo. Dum la kongreso, reprezentantoj el diversaj lokoj varme gratulis al la UK. Ilia mallongaj kaj humuraj vortoj esprimis la entuziasmon de la esperantistoj el la tuta mondo. Inter ili estas multaj maljunuloj, sed iliaj koroj ĉiam estas junaj. Ĉiuj estas plen-plenaj je kredo al Esperanto. Finfine ni kantis la himnon de Esperantujo La espero. La komuna voĉo de ĉiuj, kiuj kune kantis, estis kiel la vortoj de la himno: “tra la mondo iras forta voko”. Esperanto certe alportas novan voĉon al nia vivo. Per Esperanto, ni ne plu estas solaj, sed fariĝas membroj de la amika Esperanta familio. Mi elkore amas nian lingvon Esperanton. Zhang Yue Mi partoprenis en la UK unuafoje, kaj ĝi plaĉis al mi. Mi konatiĝis kun multaj diversaj fremdaj geamikoj. Mi ĉeestis la Solenan Inaŭguron de la kongreso, kiu estis tre impona. En la Libroservo estis riĉa kolekto de libroj, kaj tie ankaŭ ni aĉetis interesajn librojn. La programo de la Nacia Vespero estis mirinda, kaj mi ĝuis partopreni la Junularan Angulon, kie mi renkontis amikemajn junajn esperantistojn. Aliaj aranĝoj estis interesaj kaj edukaj. Mi amas Esperanton, ĉar ĝi estas tre facila, interesa kaj utila. Per Esperanto mi povas konatiĝi kun amikoj el la tuta mondo. Mi tre ŝatis tiun UK. En la kongresejo mi renkontis multajn esperantistojn, kiuj estas afablaj kaj bonkoraj. Mi dankas al mia universitato, kiu donis al mi tiun valoran okazon ĉeesti Universalan Kongreson. Per Esperanto mi povis komuniki kun homoj el diversaj landoj en la sama lingvo. Mi certe fariĝos bona esperantisto kaj laboros por Esperanto. La kongreso estis mia motivo, kaj ĝi fortigis mian decidon daǔre lerni Esperanton. Li Xianglong
  8. Anna

    Afrikanoj serĉataj!

    La estraro de Universala Esperanto-Asocio (UEA) alvokas ĉiujn afrikajn aktivulojn kandidatiĝi por la ofic-periodo 2019-2022 de la Afrika Komisiono de UEA. La Afrika Komisiono de UEA estas laborgrupo de reprezentantoj de UEA en Afriko, kaj ĝi funkcias kiel konsilanta grupo kaj ponto inter la estraro de UEA kaj afrikaj Esperanto-asocioj, kluboj kaj unuopuloj. Ĝi proponas agadplanon plenan je strategioj por disvastigi kaj plifortigi la movadon en Afriko, precipe en afrikaj landoj, kie ankoraŭ ne estas organizita Esperanto-movado. La komisionoj elektas inter si kunordiganton, vic-kunordiganton kaj sekretarion. La komisionanoj okupiĝas pri diversaj fakoj: instruado, eksteraj rilatoj, rilatoj kun afrikaj asocioj kaj grupoj, landa agado, virina agado, junulara agado, informado, kaj turismo en Afriko. Kandidatoj al la Afrika Komisiono devas regule uzi Interreton, esti en konstanta kontakto pri siaj agadoj kun la estrarano de UEA respondeca pri Afriko (Jérémie Sabiyumva) kaj esti pretaj kunlabori kun ĉiuj aliaj membroj de la komisiono, kaj kontribui al la revuoj Esperanto kaj Esperanto en Afriko. La laboro de la komisiono estas volontula (do la komisionanoj ne ricevas pagon). La kandidatoj devas disponi la bezonatan tempon por plenumi la taskojn. En apartaj kazoj UEA konsideros disponigon de rimedoj al komisionanoj por interreta aliro. Por kandidatiĝi, sendu mesaĝon al Jérémie Sabiyumva ĝis la 6-a de septembro 2019 kun vivresumo, letero klariganta vian intereson pri la tasko, kaj informo pri la fakoj, kiujn vi pretus transpreni en la komisiono. Se vi volas rekomendi taŭgan kandidaton, interkonsentu kun ŝi/ li pri ties kandidatiĝo, aŭ sendu mesaĝon rekomendante kontakton kun la koncerna aktivulo.
  9. Anna

    Ada Lovelace

    Ĉu vi povas kredi, ke la unua programisto naskiĝis antaŭ ducent jaroj? Ŝi nomiĝis Ada Lovelace, kaj ŝi estis la filino de la fama angla poeto lordo Byron kaj la matematikistino Annabella Byron. Ŝi naskiĝis en decembro 1815, sed bedaŭrinde ŝiaj gepatroj eksgeedziĝis du monatojn post ŝia naskiĝo. Ŝia patro forveturis el Britujo tuj poste, kaj Ada neniam renkontis lin. Li mortis en Grekujo ok jarojn poste. La patrino de Ada petis siajn instruistojn, ke ili instruu ŝian filinon pri scienco kaj matematiko. Ada renkontis la matematikiston kaj mult-fakulon Charles Babbage kiam ŝi havis dek sep jarojn, kaj ili amikiĝis. Li nomis ŝin poste "la sorĉantino de nombroj". Ada Lovelace 20-jara, de Margaret Sarah Carpenter (1836) Babbage planis la diferenco-maŝinon kaj la analitikan maŝinon. Li neniam finkonstruis ilin, sed la Muzeo de Scienco en Londono konstruis la diferenco-maŝinon en 1991. Praktike ĝi estas kalkulilo, dum la analitika maŝino estis pra-komputilo, kiu devis uzi tru-kartojn kaj plenumi programojn. Babbage estis invitita prelegi en la itala urbo Torino pri sia analitika maŝino. Ĉeestis Luigi Menabrea, matematikisto kaj estonta ĉefministro de Italujo, kiu verkis pri ĝi franc-lingvan dokumenton. Ada tradukis la dokumenton en la anglan. Sed ŝi ankaŭ evoluigis ĝin, kaj skribis kiel komputi la nombrojn de Bernoulli. Oni kutime konsideras tion kiel la unuan komputilo-programon. La komputaĵo de Ada Lovelace pri nombroj de Bernoulli En novembro 1852 ŝi mortis nur 36-jara pro kancero. Ankaŭ ŝia patro mortis je la sama aĝo. La programlingvo Ada estis nomita laŭ ŝi. Kiam oni pensas pri la historio de komputiloj, oni devas memori Ada Lovelace, la unuan programiston. James Draper
  10. Anna

    Premio Deguĉi 2019

    Ĉiu-jare dum la Universala Kongreso oni anoncas la nomon de la gajninto de la premio Deguĉi. La gajnanto estas homo, kiu longtempe laboras per Esperanto por monda paco kaj la feliĉo de la homaro. Ĉi-jare la premion oni aljuĝis al belga esperantistino Heidi Goes. La estraro de UEA aljuĝas la premion, kiu konsistas el diplomo kaj monsumo de 2000 eŭroj. La monon donacas la japana asocio Oomoto laŭ la nomo de unu el siaj gvidantoj, Deguĉi Onisaburo. Heidi kun estraranoj de UEA (Huang Yinbao, Jérémie Sabiyumva, Fernando Maia Jr). Heidi Goes, la ĉi-jare gajninto, eklernis Esperanton en 1990, dum ŝi estis ankoraŭ lernejano. Kiam ŝi fin-studis ĉe la mezlernejo en Belgujo, ŝi iris al Indonezio kadre de kultura interŝanĝprogramo kaj loĝis preskaŭ unu jaron ĉe du indoneziaj familioj. Tiel ŝi lernis la indonezian lingvon kaj samtempe pri la loka kulturo. Post reveno al Belgujo si decidis studi afrikajn lingvojn kaj kulturojn. Ŝia diplom-verkaĵo, verkita en la nederlanda, temis pri la historio de la Esperanto-movado en Afriko. Poste ŝi tradukis tiun verkon en Esperanton, kaj en 2007 UEA eldonis ĝin kiel libron kun la titolo Afero de Espero. Tuj post la apero de tiu libro, Heidi komencis esplori pri la historio de la Esperanto-movado en Indonezio, kaj en 2009 ŝi revenis al Indonezio por daŭrigi sian esploradon surloke. Tamen, ŝi uzis sian tempon plejparte por instrui Esperanton. En 2010 ŝi faris la duan kaj en 2012 la trian instru-vojaĝon al Indonezio. Kreiĝis kluboj dum kaj post ŝia dua vojaĝo. En 2011 komencis aperi nova revuo Esperanto en Indonezio, kaj en 2011 kaj 2012 indoneziaj esperantistoj partoprenis la Universalan Kongreson. La sekva paŝo estis Indonezia Esperanto-Kongreso en 2013. Efektive ŝiaj esploroj pri la mortinta indonezia movado kaj ŝia sindonema instruado de Esperanto kondukis al revigliĝo de la tuta landa movado. En marto 2013 Heidi vojaĝis ankaŭ al Orienta Timoro, kie ŝi denove instruis. Duan kaj trian vojaĝojn por instruado ŝi faris en 2014 kaj 2016. Grupa foto post enkonduko pri Esperanto en Medan, Sumatro, Indonezio En 2018 aperis ŝia libro Movadaj insuletoj, same eldonita de UEA. En 2018 ŝi instruis en Maroko kaj ĉi-jare ŝi vojaĝis al Angolo, kie ŝi instruas Esperanton ĉefe al instruistinoj. Per tiu premio UEA celas rekoni ŝian kuraĝon, entuziasmon kaj sindonemon, same kiel ŝian profundan intereson pri edukado kaj ŝian admirindan esploremon.
  11. Anna

    Zhangyue

    Saluton! Mi nomiĝas Zhangyue. Mi venas el Ĉinio, kiu estas tre granda kaj bela. Mia Esperanta nomo estas Ĝoja, ĉar la signifo de yue estas “ĝojo” en Esperanto. Ĉar mi ŝatas ridi kiam kaj kie ajn, mia instruisto ofte diris, ke Ĝoja ĉiam estas ĝoja. Tre plaĉas al mi, ke mi studas ĉe Zaozhuang-a Universitato kaj havas la ŝancon lerni Esperanton. Mi ĝojas, ke ni povas akiri bravan instruistan rimedon kaj fortan lernan medion kiel la unaj studentoj de la Esperanto-fako. Ni havas tri profesorojn por instrui al ni Esperanton; ili estas Li Weilun el Ĉinio, Jian Maqi el Pollando kaj Piao Jiwan el Koreio. Per ilia helpo ni ĉiuj progresas rapide kaj videble. Por bonigi la nivelon de nia parola lingvo, ni okazigis la Esperantan angulon en ĉiu mardo kaj merkredo je la sesa. Kutime, ĝi daŭras horon kaj duonon. Dum la Esperanta angulo, ni babilas, ludas kaj kantas. Krome, nia unversitato havas grandan Esperantan muzeon. Ni povas prunti librojn pri Esperanto. Esperanto vere kondukas nin al tre interesa mondo. Ni dudek kvin studentoj de ĉi tiu fako komence ne konis unu la alian. Poste Esperanto gvidis nin al unueco. Ni povas koni unu alian pli kaj pli bone. Por mi, per ĉi tiu lingvo, mi unafoje partoprenis en la 104-a Universala Kongreso kaj konatiĝas kun multaj elstaraj homoj, kiuj aktivas en diversaj kampoj. Mi esperas, ke mi povos esti elstara kiel ili. Laste, bonvolu veni al nia universitato se vi havos la okazon. Eble, ni povos renkonti unu alian per ĉi tiu artikolo. Mi atendas vin en Zaozhuang-a Universitato.
  12. Anna

    Bengaluro

    Mi aldonis viajn nomojn sub la foto.
  13. Anna

    Bengaluro

    Kiel eblas "eniri" la bildon? Mi vidas la bildon (eĉ dufoje!), kaj mi rekonas la kvin homojn, sed ne estas skribitaj tie iliaj nomoj.
  14. Anna

    Bengaluro

    Dankon pro la informo! Mi supozas, ke BERo signifas Bengalura Esperanto-Renkontiĝo, ĉu ĝuste?
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.