Salti al enhavo

Ĉiu aktivado

Tiu fluo aŭtomate ĝisdatiĝas     

  1. Hodiaŭ
  2. Pasinta semajno
  3. Bela filmeto kaj tre interesa priskribo de la giganto de nia sunsistemo.
  4. Anna

    La nazioj kaj Esperanto

    En la somero de la jaro 1932 estis decidite, ke la venonta Universala Kongreso (UK), la 25-a, okazu en la germana urbo Kolonjo. Invitis la urb-estro mem, Konrad Adenauer. Tuj eklaboris Loka Kongresa Komitato (LKK), kiu same kiel Germana Esperanto-Asocio (GEA) antaŭĝojis pri la evento kaj esperis, ke ĝi altiros proksimume du mil partoprenantojn. Sed baldaŭ regis necerteco kaj timo. Fine de januaro 1933 Adolf Hitler iĝis kanceliero; la nazioj gajnis potencon. Ĉiuj amikoj de Esperanto en Germanio sciis, ke en sia libro Mein Kampf Hitler atakis Esperanton, nomante ĝin lingvo de judoj. La nazia gazetaro per multaj malbelaj artikoloj kontraŭstaris la planon organizi mondan Esperanto-kongreson en Kolonjo. La maltrankviliĝo kreskis, kiam Adenauer en marto estis eksigita de la nazioj. Esperantistoj en eksterlando rimarkis la ŝanĝiĝintan situacion, kaj multaj ne plu volis vojaĝi al Germanio. En junio 1933 la Komitato de UEA eĉ diskutis la demandon, ĉu nuligi la kongreson. La novaj regantoj anoncis, ke gastoj el eksterlando ne timu ĝenon. La semajna gazeto Heroldo de Esperanto aperanta en Kolonjo klopodis trankviligi la esperantistojn, dum la eksterlanda gazetaro multe raportis pri la unuaj agoj de subpremo kontraŭ judoj kaj komunistoj; Heroldo esprimis la esper-plenan opinion, ke la kongreso utilos al la germana Esperanto-movado. Konrad Adenauer invitas la kongreson al Kolonjo. La postan jaron li estos eksigita de la nazioj. (Germana Esperanto-Biblioteko, Aalen) Fine de julio komenciĝis la UK, kun nur 900 kongresanoj. En la kongres-malfermo parolis la nova, nazia urb-estro. Li aperis en bruna ĉemizo, kun svastikaj flagoj ĉirkaŭe. La vorton “Esperanto” li ne diris, sed nur esprimis sian kontenton, ke la multaj eksterlandanoj ĉeestantaj en la salono de nun povos raporti, ke en Germanio regas ordo. Poste okazis la jar-kunveno de GEA. Ĝi akceptis novan statuton, en kiu ne plu estis skribite, ke la asocio estas politike neŭtrala. Judoj kaj komunistoj ne plu rajtos proponi sin por gvidaj oficoj en la asocio. Multaj germanaj esperantistoj ne estis kontentaj, tamen ili konsentis, kontraŭvole, akcepti tiajn limigojn por daŭrigi la laboron por Esperanto. Kelkaj opiniis, ke necesas plene akcepti la nazian politikon. Aperis Esperanta traduko de parolado de Hitler, kaj eĉ stariĝis “Nova Germana Esperanto-Movado”, kiu celis uzi Esperanton por popularigi la nazian ideologion eksterlande. Ĉio ĉi ne helpis. Kiel ni nun scias, la germana polico tre atente observis la Esperanto-movadon (ĝi havis spionon kun scio de la lingvo) kaj en 1936 ĝi konsilis, ke GEA “liber-vole” malfondu sin. Rezulte, ekde la 20-a de junio 1936 ne plu eblis labori por Esperanto en Germanio. Eĉ pli frue, en aŭgusto 1935, la nazia Esperanto-movado jam devis ĉesigi sian agadon. La nazia registaro opiniis, ke ĉia ligo de Esperanto kun la nazia ideologio estas ne nur malakceptebla, sed punenda. Ulrich Lins
  5. Venonta SES okasos dum la 18-26an de Julio 2020. Ankoraŭ oni ne decidis la lokon. Laŭ ĉi tiu afiŝo -. Nitro denove gastigis esperantistojn
  6. Mi ne trovas informojn pri tio en la reto. Eble oni ankoraŭ ne decidis la daton kaj lokon, aŭ almenaŭ ne anoncis tion.
  7. Gobeklitepe estas verŝajne la plej granda arkeologia malkovro de la 21-a jar-cento. La trovaĵoj datiĝas de 12 000 jaroj antaŭ nia propra tempo. Ili estas 7500 jarojn pli malnovaj ol la piramidoj en Egiptujo kaj 7000 jarojn pli malnovaj ol Stonehenge en Britujo. Oni diras, ke Gobeklitepe ekzistis eĉ antaŭ la tempo, kiam la homoj fondis urbojn kaj ekloĝis tie. Se tio estas ĝusta, tio montras, ke religiaj kredoj kaj pastra klaso ekzistis pli frue ol la urba vivo. Gobeklitepe (Göbeklitepe en la turka) signifas “monteto kun ventro”. En la jaro 2018 ĝi estis enskribita en la “Listo de Mondaj Heredaĵoj” de Unesko. La malkovro okazis en la jaro 1963 kaj la elfosado komenciĝis en 1995. La arkeologoj malkovris aron da rondaj konstruaĵoj. Ili kredas, ke tiuj ne estas loĝejoj, sed ejoj por religiaj celoj. Ĉiu el tiuj konstruaĵoj ŝajnas esti templo. Nur ses temploj estas malkovritaj ĝis nun, sed la arkeologoj kredas, ke la tuta nombro devas esti preskaŭ dudek. Ĉiu templo similas al la alia. Do, Gobeklitepe estas kaj la plej malnova kaj la plej granda religia ejo de la mondo. Laŭ la arkeologoj ĝi estis centro de kredo, kulto kaj pilgrimado de la neolitika periodo. La templojn oni poste kovris per tero kaj ŝtonoj. En ĉiu templo ekzistas cirklo de kolonoj 6 metrojn altaj en la formo de litero “T”. Sur ĉiu kolono troviĝas reliefoj de bestoj. Tio montras la artisman kapablon de niaj antaŭuloj. Ili estas la unuaj ĝis nun konataj tri-dimensiaj skulptaĵoj. Sur kelkaj kolonoj troviĝas reliefoj de homaj manoj kaj piedoj, kaj pro tio arkeologo profesoro Klaus Schmidt pensas, ke la kolonoj reprezentas homojn. Fonto de bildo: https://www.yeniasir.com.tr/ La germana revuo Der Spiegel notis, ke Gobeklitepe estis fondita tie, kie laŭ la Biblia rakonto la unuaj homoj, Adamo kaj Evo, ekloĝis post sia forigo el Edeno. Ĉirkaŭ Gobeklitepe troviĝas la regiono, kie greno estis unue kreskigita. Kaj laŭ la Biblio Adamo estis la unua homo kiu kreskigis grenon. Restas multaj demandoj pri Gobeklitepe: • Kiuj konstruis la templojn? • Kiel oni alportis kaj starigis la kolonojn, kiuj pezas 60 tunojn? • Kial la tuta ejo poste estis kovrita per tero kaj ŝtonoj? • Kial oni konstruis ĝin? Gobeklitepe troviĝas 15 kilometrojn nord-oriente de Ŝanliurfa, urbo kun forta religia signifo, kiun en Turkujo oni nomas “urbo de profetoj”.
  8. Ĉu ankaŭ vi partoprenos venontjare? Kie kaj kiam okazos SES venotjare?
  9. Pli frue
  10. Tre grava kaj ineteresa informo. Dankon!
  11. Tamen mi ne aldonos pli da fotoj nun! Fakte la verkinto ne sendis al mi foton de si mem kun la instruisto. Oni ne uzas "ambaŭ...kaj..." en Esperanto. (Tio estas angla strukturo.) Oni uzas "kaj...kaj...", do: "Mi volus vidi la fotojn kaj de la verkinto kaj de lia instruisto".
  12. Komprenas jam, Dankon.
  13. Mi volus vidi la fotojn de ambaux la verkinto kaj lia instrusito,Sylvain Lelarge, cxu ne?
  14. Renato

    Ĵ&N kantas "La Nuboj"

    por tiuj, kiuj havas problemojn pri 'herdas', vidu en http://bonalingvo.net/index.php/Ssv:_H
  15. Bonega estas verkajxo.dankon.
  16. Anna

    Partoprenu en la Esperanto-sumoo!

    Fakte nova sumoo komenciĝas la 8an de septembro. Se vi volas partopreni, ne forgesu informi Hori Jasuo-n. Lia adreso estas en la artikolo supre. Se vi maltrafis la unuajn tagojn, vi povus tamen komenci malfrue kaj daŭrigi dum 15 tagoj.
  17. Rico

    Partoprenu en la Esperanto-sumoo!

    Certe. Aŭ ili povas legi po unu artikolo tage en uea.facila
  18. Rico

    Mil unuaj vortoj en Esperanto

    Mi ĝojas, ke vi taksas tiun artikolon bona. Tamen, nenio en Esperanto estas 'tro bona'!
  19. Dum 20a-24a de Auxgusto, la tria karavano de Esperanto al Norda Koreio okazis suksece. La karavano konsistis el 13 esperantistoj de Cxinio. Tutaj membroj de la karavano kolektigxis en la borda urbo de cxinio nomigxias Dandong kaj busis tra la pont kiu ligas la du landoj, Norda Koreio kaj Cxinio, la nomo de la pont estas Yalu Rivero Ponto kiu estas tro fama por la milito, Korea Milito. Yalu Rivero septagas la du landoj. De la feraj traboj ni povas vidi mutaj truoj de kugloj restita dum la milito kiu okazis dum 1950-1953. Post atingi Sinuju urbo de Norda Koreio ili sxangis trajno al cxefa urbo Pyingyung. Esperantistoj Wang yanjing kaj Zhangwei en karavano instruis Esperanton al tri cxiceronoj de Norda Koreio vesperej post vesperamagxi. Gxi arangxis kvar foje kaj Cxinaj esperantistoj ankaux parolis esperante kun cxiceronoj dum la vojagxo. Cxiceronoj de Norda Koreio estas juna kaj sagxo kaj ili lernis Esperanton rapide kaj diligente. Ili sxatas Esperanton kiu estas alia fenestro por ili rigardas la mondon. Post unu kaj du fojaj lernadoj cxiceronoj povas interparoli Esperante kun cxinaj esperantistoj per facilaj frazoj, ekzample, Saluton, Rapide iru, Bonan matenon, Gxis morgaux ktp. Kun iliaj manifestadoj oni povas vidi iliaj entuziasmaj al Esperanto. Karavanaj membroj ankaux vojagxis en multaj vidindaj lokoj kaj malnova urbo Kaisung, la fama domo Punmunjun kaj la borda limlino kun Suda Koreio, kie la du presidantoj Usono kaj Norda Koreio manpremis kaj interparolis. Cxiceronaj membroj ankaux vizitis la faman monton Kimgangsan. Dum la vojagxo cxinaj esperantistoj ankaux disvastigis Esperanton al aliaj fremlandaj homoj ili vidis ekzmple, Auxstrio, Svislando, Germanio kaj Brito. (zhangwei)
  20. Partoprenantoj en la Sumoo, anstataŭ legi libron povus legi unu artikolon ĉiusemajne en Global Voices Esperanto (eo.globalvoices.org), tutmonda civitana novaĵo-retejo en kiu aperas artikoloj en Esperanto kaj dekoj da aliaj lingvoj.
  21. Dum la Universala Kongreso en Lahtio, estis elektita la nova prezidanto de UEA. Li estas Duncan Charters, brito loĝanta en Usono kaj universitata profesoro pri lingvoj. Kiel oni elektas la prezidanton de UEA? Tiu homo estas elektita dum la UK ĉiun trian jaron de la membroj de la komitato. La elekto ĉi-jare estis neordinare drameca. Kutime estas nur unu kandidato por la posteno de prezidanto, sed ĉi-jare estis du: Duncan Charters kaj Fernando Maia el Brazilo, kiu jam estis estrarano de UEA. La du kandidatoj kunlaboris ekde la komenco, kaj ambaŭ konsentis servi kiel vic-prezidanto, se la alia estos elektita kiel prezidanto. Kiam la 43 ĉeestantaj komitatanoj voĉdonis, Duncan ricevis 20 voĉojn kaj Fernando 21, kun unu sindeteno. (Ŝajne unu el la komitatanoj ne voĉdonis.) Laŭ la regulo tamen, la gajninta kandidato devas ricevi pli ol duonon el ĉiuj donitaj voĉoj; do necesus 22 por gajni. Tial la komitatanoj voĉdonis duan fojon, kaj ĉi-foje Fernando ricevis 21 voĉojn kaj Duncan 22. Tiel okazis, ke Duncan gajnis. Fernando estos vicprezidanto, kaj la nova prezidanto anoncis sian intencon aktive kunlabori kun li. La tasko de la prezidanto estas prezidi la komitat-kunsidojn, sed li (ĉar efektive ĝis nun ĉiam estas viro) ankaŭ reprezentas la asocion en gravaj okazoj, ekzemple en interparoloj kun Unesko, naciaj registaroj kaj similaj instancoj. Kompreneble li ankaŭ direktas la ĝeneralan politikon de UEA, sed li faras tion nur interkonsente kun la estraro kaj la komitato. La prezidanto ne estas reĝo! Kiuj estas la komitatanoj? La nombro ne estas ĉiam precize la sama, sed kutime estas inter 60 kaj 70, kvankam ne ĉiuj venas al la kongreso. Estas tri specoj de komitatanoj: Komitatanoj A reprezentas la Landajn kaj Fakajn Asociojn. Komitatanoj B estas elektitaj de la membroj. Komitatanoj C estas elektitaj de la komitatanoj mem; ili estas aktivuloj, kiuj havas utilan sperton por kontribui al la komitata laboro. Ne supozu, ke la prezidanto kaj aliaj komitatanoj estas pagataj por sia laboro! Bedaŭrinde ne. Ili ĉiuj laboras volontule kaj senpage, do ĉiuj devas havi alian profesion, se ili ne jam emeritiĝis. La sola avantaĝo, kiun la komitatanoj ricevas, estas ke ili rajtas aliĝi al la kongreso senpage. Tamen la plejmulto devas mem pagi siajn vojaĝkostojn kaj restadon en la kongresa urbo. La nova estraro: So Jinsu, Orlando Raola, Fernando Maia, Duncan Charters, Huang Yinbao, Jérémie Sabiyumva, Aleks Kadar, Amri Wandel La nova estraro restos ĝis 2022. Ĝi havas ok membrojn, el Usono, Brazilo, Ĉinujo, Francujo, Burundo, Koreujo kaj Israelo.
  22. Mil unuaj vortoj en Esperanto. Heather Amery. Ilustraĵoj de Stephen Cartwright. Tradukis Edmund Grimley Evans. Barlaston, Stoke-on-Trent: EAB, 2004. 63 paĝoj, 30 cm. ISBN 0902756214. Prezo 9.90 €. Kio estas la plej grava afero kiam oni lernas novan lingvon? Oni demandas sin: “Kiam mi kapablos bone paroli la lingvon? Kiam mi scios sufiĉe da vortoj por havi fluan konversacion kun iu alia, uzante ĉiutagajn vortojn sen la neceso tro ofte konsulti vortaron?” Gravas la gramatiko - certe - kaj la homoj ne volas fari tro da eraroj, aŭ espereble ili volas fari ne eĉ unu eraron. Tamen, la plej grava celo estas tio, ke ni volas scii kiel eble plej multe da vortoj en nia nove lernata lingvo. Kion do oni povas uzi por atingi tiun celon? Ĉu vortaro? Kutime, ne. Kutime oni bezonas "vidi" la vortojn, vidi la objektojn, kiujn ili priskribas, kaj espereble vidi ilin ofte kaj en la plej taŭga situacio aŭ kunteksto. En tiaj okazoj, bildvortaro estus bona rimedo kaj helpilo. Unu tia bildvortaro estas sendube Mil unuaj vortoj en Esperanto. Supraĵe la libro povus aspekti kiel infanlibro. Tamen, ĝi certe estas utila al ĉiuj lernantoj por lerni kaj memori novajn vortojn je diversaj niveloj, aŭ en kategorioj (bestoj, homoj, manĝaĵoj), aŭ en situacioj (la vendejo, la lernejo, en la hejmo), aŭ en vortlisto de listigitaj vortoj, kiu kunigas ĉiujn vortojn en alfabeta ordo. Per bona elekto de utilaj kategorioj kaj per la uzo de ĉarmaj ilustraĵoj, klaraj bildoj kaj etikedoj, la libro pretigos infanojn de 2 ĝis 99 jaroj lerni, uzi kaj memori mil vortojn de la ĉiutaga vivo. Mil vortoj! Jes, kiel la enkonduko al la libro deklaras: “Tempo estos bezonata por lerni ĉiujn”. Do ek! Al la lernado!
  1. Ŝarĝi pli da aktivado
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.