Salti al enhavo

Furorlisto


Populara enhavo

Montriĝas enhavo pleje ricevinta reputacion ekde la 12/21/19 en ĉiuj lokoj

  1. 7 poentoj
    Mi ĝojas anonci, ke la 15-an de decembro, en Zamenhof-tago, oni elektis min Esperantisto de la jaro. Tio estas granda honoro por mi persone, sed pli grave, ĝi estas rekono por nia retejo uea.facila. Tial mi konsideras ĝin honoro ne nur por mi mem sed por la tuta retejo kaj ĉiuj kunlaborantoj. Nia retejo uea.facila ne ekzistus sen partopreno kaj kunlaborado de tuta grupo da homoj. En la frua periodo, kiam uea.facila estis nur ideo en mia menso, tre grava estis la helpo kaj kuraĝigo de Emilio Cid el Brazilo, kiu tiam estis estrarano de UEA. La titolstrio de la retejo estis kreita de Joŝito Haŝimoto el Japanujo. Poste venis mesaĝo de Tim Owen el Britujo. Sen mia peto li proponis, ke li mem kreos por ĝi modernan retejon. Ĝis tiam mi intencis uzi unu el la senpagaj modeloj troveblaj en Interreto, sed anstataŭe Tim kreis por ni propran retejon pli taŭgan por niaj bezonoj. Li ankoraŭ tre aktive kunlaboras, ĝisdatigante la retejon kaj solvante problemojn. Mallonge post ekapero de la retejo, skribis al mi Derek Roff el Usono, kun la propono aldoni voĉlegadon de la tekstoj. Mi mem ne havis tiun ideon, kaj se vi rerigardos la plej malnovajn afiŝojn, vi rimarkos, ke ili ne havas sondosieron. Nur post la unua monato komencis aperi la unuaj voĉlegitaj tekstoj. Derek starigis tutan reton da kunlaborantoj, kiujn mi ne nomos unuope, sed ankaŭ ili grave kontribuas al la sukceso de la retejo. Derek daŭre organizas voĉlegadon de la tekstoj. Alia grava kunlaboranto estas Judit Felszeghy el Hungarujo, kiu ĉiusemajne spektas amason da filmetoj por trovi taŭgajn filmetojn por la uzantoj de uea.facila. Centoj da Esperantaj filmetoj estas troveblaj en la reto, sed ne ĉiuj estas taŭgaj por lernantoj, kaj bedaŭrinde multaj enhavas lingvajn erarojn. Do ŝi devas ĉiusemajne trovi filmeton sufiĉe facile kompreneblan, kaj laŭeble sen eraroj. Tre frue mi ricevis korektojn kaj atentigojn pri miskompreneblaj frazoj de Jean-Claude Roy el Francujo. Do estis natura afero, ke mi tre baldaŭ petis lin regule kontroli la tekstojn antaŭ la aperigo. En Facebook mi legis rekomendon pri facilaj libroj taŭgaj por lernantoj. Ĝi estis verkita de itala esperantisto loĝanta en Britujo, Maurizio Giacometto. Vidinte tion, mi petis lin ĉiumonate verki artikolon pri tio por nia rubriko Libroservo, kaj tion li regule faras. Ĉu vi rimarkis, ke la ĉefbildo de la artikoloj fariĝis pli belaj kaj pli artismaj? Antaŭe mi faris ilin mem, sed de du monatoj ni havas novan kunlaboranton Fabiano Corsetti, kiu faras pli belajn ĉefbildojn ol mi kapablis fari! Necesas mencii ankaŭ la gravan kontribuon de fondaĵo ESF (Esperantic Studies Foundation), kiu jam du fojojn donis al ni financan helpon por la kostoj starigi kaj prizorgi la retejon. Kaj kompreneble ni ne forgesu ankaŭ ĉiujn homojn, kiuj verkis artikolojn, komentojn, sin-prezentojn kaj raportojn por uea.facila dum la pasinta jaro! Kiel vi vidas, ne eblas funkciigi retejon sen la konstanta kunlaborado de amaso da homoj! Anna Löwenstein
  2. 6 poentoj
    Per lotado kelkfoje okazas neatendita rezulto. Ĝuste pro lotado okaze de la piedpilka Pokalo de Francujo, la fama franca piedpilka klubo Parizo SG (klubo de la ĉefurbo Parizo) ludos kontraŭ eta loka klubo, Linas-Montlhéry. Tiu estas la klubo de la du urbetoj Linas kaj Montlhéry, kiuj troviĝas sud-okcidente de Parizo. La matĉo okazos la 5-an de januaro, 2020. La stadiono de Linas-Montlhéry estas tiom malgranda, ke la prezidanto de tiu klubo demandis, ĉu la piedpilka ludo povus okazi en la stadiono de Parizo SG. Tamen tio ne eblas pro alia matĉo okazonta tiuloke. Tial la renkontiĝo inter la du kluboj okazos nek en la stadiono de la eta klubo, nek en la pariza stadiono, sed en la stadiono de alia urbeto ekster Parizo, Bondoufle. Ludanto de Linas-Montlhéry diris al franca ĵurnalo Le Parisien (La Parizano), ke la elekto de la stadiono povus helpi lian teamon. “Parizo SG kutimas ludi sur altkvalita piedpilkejo. Ni mem kutimas ludi sur piedpilkejo... malpli perfekta.” Estas tre granda diferenco inter la kluboj Parizo SG kaj Linas-Montlhéry. La ĉefa malsameco estas, ke la ludistoj de Parizo SG estas profesiuloj, dum la ludantoj de Linas-Montlhéry estas amatoroj. La gajnonta teamo progresos al la posta nivelo, en kiu ludos 32 teamoj. Basile Millet
  3. 5 poentoj
    Kiam mi estis infano mi lernis, ke estas kvin kontinentoj: Eŭropo, Ameriko, Afriko, Azio kaj Aŭstralio. Mi pensas, ke verŝajne ĉiuj homoj de mia aĝo (almenaŭ en Eŭropo) lernis tion. Kiam mi devis verki klarigon pri la vorto kontinento por uea.facila mi nature skribis: La nomo de la kvin kontinentoj estas Afriko, Ameriko, Aŭstralio, Azio kaj Eŭropo. Mi estis surprizita, kiam Jean-Claude Roy, kiu provlegis la tekston, atentigis min, ke la kvina kontinento ne estas Aŭstralio, sed Oceanio. Fakte, mi ĉiam iom nebule pensis, ke krom Aŭstralio ekzistas Novzelando, sed mi sen aparta pensado pri la afero akceptis tiujn tradiciajn kvin nomojn. Antaŭ multaj monatoj mi demandis en Fejsbuko, kion la homoj opinias pri tio, kaj ricevis la plej diversajn respondojn. Finfine mi konkludis, ke ne ekzistas konsento, kio konsistigas kontinenton, kiuj estas iliaj nomoj, aŭ eĉ kiom da kontinentoj ekzistas. Laŭ iuj homoj la kontinentoj estas sep, laŭ aliaj kvin aŭ ses. Tiuj malsamaj opinioj estas sekvo de geografiaj, sociaj kaj kulturaj faktoroj. Ĉiuokaze, la celo de la difinoj en uea.facila ne estas doni plenan enciklopedian klarigon pri la signifo de iu vorto, sed nur mallonge kaj per simplaj vortoj (kiuj mem devas troviĝi en la vortlisto) komprenigi al la legantoj ĝian signifon. Jen mia nuna difino de la vorto kontinento: Afriko, Ameriko, Azio, Eŭropo kaj Oceanio estas kontinentoj. Tio verŝajne ne kontentigos ĉiujn, sed espereble ĝi almenaŭ ne ofendos. Kaj certe neniu per tiu klarigo povus dubi, kio estas la signifo de la vorto kontinento. Anna Löwenstein
  4. 4 poentoj
    La plej tradukita libro en la mondo estas la Biblio. Kaj ĉu vi scias, kiu estas la due plej tradukita libro? Tio estas La eta princo (originala franca titolo: Le Petit Prince) verkita de Antoine de Saint-Exupéry en 1943 kaj tradukita en Esperanton kaj en pli ol tricent sesdek aliajn lingvojn. Ĝi estas ankaŭ la plej vendita libro kun ĉirkaŭ 145 milionoj da ekzempleroj (nur 12 milionoj en Francio). Pierre Delaire esperantigis la libreton en 1961; en 1984, François Lorrain kaj grupo de kvin homoj el kvin malsamaj landoj kontrol-legis ĝin. Post vendo de ĉiuj ekzempleroj de la eldono de 2010, La eta princo estis denove reeldonita en 2018. Ĝi ankaŭ estas legebla rete. En sia romano Terre des Hommes [Tero de Homoj] en 1939, la verkisto Saint-Exupéry memoras sian infanaĝan domon en la vilaĝo Saint-Maurice-de-Rémens, en la orienta centra parto de Francio (malpli ol 100 km de Svislando). Li kaj lia familio ne loĝis en simpla domo, sed en domego konstruita en la 18-a jarcento. En 2009 la vilaĝo aĉetis tiun domon, sed mankis mono por prizorgi ĝin aŭ por fari el ĝi muzeon. La vilaĝo enhavis nur 750 loĝantojn, kiuj ne pagis sufiĉe da impostoj por fari tion. Cetere ĝi restis neokupata dum pluraj jardekoj. Eblas vidi la domon en Jutubo. Laŭ la prezidanto de la regiono, la renovigo tamen komenciĝos ekde la somero 2020, kvankam ĝi kostos inter 25 kaj 30 milionojn da eŭroj... Li klarigis, ke por kompreni la verkiston necesas krei lokon, per kiu eblas kompreni ties poezion. Laŭ li, oni planas fari ĉe tiu loko grandan regionan centron, belan kaj modernan. Ĝi bildigos gravan temon por Antoine de Saint-Exupéry: tio estas la ekvilibro inter la homo kaj la naturo. Tre nuntempa temo, ĉu ne? Espereble, tiu projekto efektiviĝos. Kaj, kiel en la japana urbo Hakone, kie ekzistas kopio de tiu domego, homoj alvenos el la tuta mondo por amase malkovri la et-princan etoson... Jen reala ebleco: la vizitontoj estos tutmondaj kaj sekve la retejo plurlingva. Ĉu ĝi enhavos version ankaŭ en Esperanto? Tio dependos de ni! Antaŭ ĝia kreado proponu traduki la enhavon en Esperanton kaj esperu ricevi jesan respondon! Eta princo, La. Antoine de Saint-Exupéry. Tradukis P. Delaire. Kanada E-Asocio / Espéranto-France. 2018 (4a eld). ISBN : 978-2-9507376-5-693 paĝoj. Prezo: 12.00 € Kris Kezer
  5. 3 poentoj
    Dankon, Rico! Mi havas ĉiujn numerojn de Asteriks eldonitajn en la franca, plurajn en diversaj aliaj lingvoj, kaj dekon de la unua numero en aliaj lingvoj. Kaj kompreneble mi havas ĉiujn kvin Esperantajn
  6. 3 poentoj
    "Ĉiun vesperon li ekzercis hejme" => ĉu tiu frazo ĝustas? Mi dirus "Ĉiun vesperon li ekzercis sin hejme"
  7. 3 poentoj
  8. 3 poentoj
    Mi treege ŝatas la temon. Mi mem kontribuas kun Juna Amiko kun kubaj bildstrioj tradukitaj de Josefo el Maranzas, mi respondecas pri la grafika aranĝo
  9. 3 poentoj
    Bonega novaĵo kaj plezuro por tiuj, kiuj legas kaj ĝuas vian laboron ĉi tie Ĉion bonan kaj ontajn sukcesojn!!!
  10. 2 poentoj
    Ĉu ekzistas libroj, kiuj pli bone helpas al lernado de lingvoj, ol bildstriaj libroj? Mi opinias, ke ne. Sekvi la rakonton, kompreni aŭ eklerni novajn vortojn kaj esprimojn, estas multe pli facile pro la bildoj. Multaj bildrakontoj fariĝis klasikaĵoj de la monda literaturo kaj jam estas tradukitaj en Esperanton. Inter ili troviĝas la Aventuroj de Asteriks, kaj la Aventuroj de Tinĉjo. Aliaj libroj priskribas famajn historiajn okazaĵojn en bildstria formo: unu ekzemplo estas La sekreto de la arbaro de Lascaux. La bildstrian serion Asteriks desegnis Albert Uderzo kaj verkis René Goscinny. La libroj rakontas la amuzajn aventurojn de la gaŭlo Asteriks kaj lia amiko Obeliks dum la tempo de la romia okupado de la tiama Gaŭlujo. La druido en ilia vilaĝo produktas magian trinkaĵon, kiu donas al la vilaĝanoj eksterordinaran forton por batali kontraŭ la romianoj. Post la morto de Goscinny en 1977, Uderzo sola daŭrigis la serion. Eĉ post lia lastatempa emeritiĝo, la eldonistoj daŭre produktas kaj verŝajne produktos novajn rakontojn pri Asteriks. En Esperanton oni tradukis kvin librojn el la serio: ili aperis inter 1979 kaj 1996. La tekstoj de Asteriks kaj tiuj de Tinĉjo estas ofte uzataj en lernejoj por instrui fremdajn lingvojn. Ili allogas junulojn pli ol klasikaj tekstoj. Krome, ĉar ili jam estas tradukitaj en multajn lingvojn, eblas samtempe legi la librojn en la propra lingvo kaj en la lingvo, kiun oni deziras lerni. La libroj pri Asteriks kaj pri Tinĉjo taŭgas por tiu metodo ankaŭ en Esperanto-kursoj aŭ dum mem-lernado. Spritaj, amuzaj, memoreblaj, lernigaj: bildstriaj rakontoj devus esti nepra ero en la libro-kolekto de ĉiu esperantisto. Maŭrico Giacometto ('Rico') Ĉu vi scias? Asteriks kaj Obeliks estas la solaj du roluloj, kies nomojn oni ne ŝanĝis, kiam oni tradukis la librojn en aliajn lingvojn. Ĉu vi povas diveni, kio estas la etimologio de la nomo Asteriks? Ĉu vi rimarkis? La nomo de Tinĉjo estas bona ekzemplo de la uzo de la sufikso -ĉj-. Per tiu sufikso oni faras kares-nomojn de viroj. Oni mallongigas la originalan nomon kaj aldonas -ĉjo. Do, el la originala Tintin, ni havas la karesnomon Tin-ĉjo. Ĉu vi scivolas? Se vi volas ekscii pri la malkovro de la prahistoriaj grotoj en la arbaro de Lascaux, kial ne aĉeti la libron? Tio estus bonega unua paŝo por lerni pri unu el la plej famaj grotoj en la tuta mondo kaj samtempe plibonigi vian Esperanton. La sekreto de la arbaro de Lascaux. Thierry Félix kaj Philippe Bigotto. Tradukis diversaj. Dolmen / Perigorda Esperantista Grupo. Sarlat / Bassillac. 2010. 48 paĝoj. Prezo: 14,10 € Asteriks kaj Kleopatra. Goscinny. Desegnis Uderzo. Tradukis N. Korasić. Izvori. Zagreb. 1995. 48 paĝoj. Prezo: 12,00 € La templo de l' suno. Hergé. Espéranto-France. Paris. 2012. 62 paĝoj. Prezo: 12,50 €
  11. 2 poentoj
    Interesega temo sed pri ĝi eĉ geografoj ne interkonsentas Mi kiel instruisto de Geografio studis plurajn konceptojn pri "kontinento" sed ili dependas de la loĝlando kaj eduksistemo. Mialande oficiale oni instruas en Regiona geografio la jenaj kontinentoj: Aŭstralio kaj Oceanio, Eŭrazio, Ameriko, Afriko kaj Antarkto. Sed en aliaj landoj oni povas trovi: Nordameriko, Centrameriko kaj Karibio, Sudameriko, Eŭropo, Azio, Afriko (eĉ Afrik-eŭrazio), Aŭstralio kaj Oceanio (foje dividita: Melanezio, Mikronezio kaj Polinezio), Antarkto... Mia lande eĉ estas konata neoficiala dividzono "Nia Ameriko", kiu konsistas en ĉiuj landoj sub la "Rivero Bravo" en Meksiko (ĉefe pro lingva aŭ kulturaj trajtoj). La afero simple dependas de la eduka sistemo. Krome ankaŭ aldonendas en geologio prakontinentoj la plej konata estas Pangeo, sed ja estas multaj laŭ la evoluo de la tera planedo (Laŭrazio, Gondvano,...) (vidu Historiajn kontinentojn). Pri la koncepto mem foje krom ĉirkaŭita de maro oni ankaŭ atentas ĉu estas loĝantoj (homoj) aŭ ĉu influas artefaritaj dividkanaloj (Panama kanalo, Sueza Kanalo,...), divido laŭ lingvoj, kulturoj ks. (Homa geografio)... Malofte oni ankaŭ parolas pri subkontinentoj: Madagaskaro, Hinda subkontinento, Araba duoninsulo, Groenlando... Eĉ oni parolas pri eblaj estontaj kontinentoj ĉar Tero evoluas! En la delegita reto de UEA estas giganta kvanto da geografoj sed nekredeble neniu UEA organizo!!!
  12. 2 poentoj
    Same, Tim! Inter miaj Asteriksaj posedaĵoj estas libroj en la Itala, latina, franca, angla, okcitana, hispana kaj Esperanto. Tamen, mi ne posedas ĉiujn kvin Esperantajn..
  13. 2 poentoj
    Facila Esperato estas tre utila por komencantoj. Mi kiel gvidanto de loka grupo utiligas artikolojn por komencanta kurso. Esperanto-Societo de Kawasaki, Japanio
  14. 2 poentoj
    Eble la eraro tamen estis utila, ĉar ni nun tiom diskutis ĝin (ankaŭ en Facebook), ke la homoj ne povos forgesi la ĝustan uzadon!
  15. 2 poentoj
    Ĉu Ĉinujo aŭ Ĉinio? Francio aŭ Francujo? En Esperanto ambaŭ formoj estas uzataj kaj akcepteblaj, kaj ambaŭ aperos en ĉi tiu retejo. La redaktoro preferas -ujo, kaj do en artikoloj, kiujn ŝi mem verkis, vi trovos landonomojn kun -ujo. Sed se homoj sendos al ŝi kontribuaĵojn kun -io, en subskribitajsub-skribi: skribi sian nomon fine de dokumento por montri, ke oni mem verkis ĝin, aŭ por konsenti pri la enhavo. artikoloj ŝi respektos la preferojn de la verkinto.
  16. 2 poentoj
  17. 1 poento
    Dankon pro la kontribuo al la diskuto, @Zam-ideano. Ni sciis, ke tiu artikolo starigos grandan, interesan, debaton. Vi certe pravas pri tio, ke en Francujo kaj en la franca lingvo oni ne povus diri ke Aŭstralio estas kontinento. Same, en pluraj eŭropaj landoj, kiel ekz. en Italujo kaj en la itala lingvo. Tie, Aŭstralio ne povus esti 'kontinento' ĉar ĝi estas lando, kiu ja estas parto de kontinento, kiu nomiĝas 'Oceanio'. Memoru, tamen, ke la diskuto temas pri la difino de tiuj termasoj en Esperanto, kaj ne en la naciaj lingvoj.. La nacia lingvoj kaj eduk-sistemoj certe montras malsimilecojn kiam ili difinas la nomojn de la kontinentoj. En Esperanto, laŭ la oficiala difino de la Plena Ilustrita Vortaro, Aŭstralio certe povas esti 'kontinento' sed tiu difino de kontinento ne estas la sama difino de 'continent' en la franca. En la naciaj lingvoj la vorto estas iomete nedifinita, ambigua, t.e. ĝi difinas kaj geografian kaj politikan estaĵon. Pro tio, estus utile en Esperanto ne fari tion, ne havi unu ambiguan vorton por du malsamaj ideoj, kaj anstataŭ havi du vortojn, kiel kontinenton kaj mondparton.
  18. 1 poento
    Mi persone opinias, ke geografiisto pli tauxgas ol geografo.
  19. 1 poento
    En Francujo, diri, ke Auxstralio estas kontinento estas tre malbone taksata. Lerneje, iu lernanto, kiu dirus, ke Auxstralio estas kontinento eĉ havus pro tio malbonan noton! Estas interesa ekkoni la kulturajn malsamecojn inter landoj.
  20. 1 poento
    Kiujn lingvojn vi parolas? Komencu ĉi tie: https://lernu.net/eo aŭ https://learn.esperanto.com/ Vi povas elekti vian lingvon kaj lerni Esperanton pere de via denaska lingvo. Estas multaj aliaj manieroj por lerni!
  21. 1 poento
    Ne atendu aliajn, sed fondu ĝin mem! Ĉu vi ne volas fondi la Asocion de Esperantistaj Geografoj?
  22. 1 poento
    Gratulojn, Anna ! Kaj longan vivon al la retejo uea.facila !
  23. 1 poento
    Ho jes, la desegnaĵoj de la libroj de Asterix estas belegaj, precipe la kovrilaj desegnaĵoj sur glacea papero, certe allogaj por infanoj de ĉiuj aĝoj.
  24. 1 poento
    Dankon pro la artikolo mi multe sxatas la revuon kaj tuj legas ĝin post alveno!
  25. 1 poento
    Ege interesa temo, @Anna Sendube la artikolo starigos grandan diskuton.... Mi memoras la diskuton en Fejsbuko, kiun vi mencias. Multaj homoj donis sian opinion. Jen, laŭ mia memoro, la ĉefaj konkludoj de la fejsbuka debato: Kontinento: geografia koncepto kiu priskribas grandajn termasojn, kiujn la maro (oceanoj) tute aŭ preskaŭ tute ĉirkaŭas. Laŭ tiu difino, estas kvin kontinentoj: Ameriko, Antarkto, Afriko, Eŭrazio kaj Aŭstralio (ses, se vi konsideras Nordamerikon kaj Sudamerikon kiel apartajn kontinentojn). Mondparto: politika aŭ histoira koncepto kiu priskribas partojn de la mondo historie kaj kulture distingeblaj kaj samtempe montrantaj similecon en sia interno. Laŭ tiu difino, estas sep mondpartoj: Nordameriko, Sudameriko, Antarkto, Afriko, Eŭropo, Azio, kaj Oceanio. Eĉ la difino en PIV ne multe helpas nin kalkuli kiom da kontinentoj ekzistas, aŭ trovi akordon pri iliaj nomoj, sed ĝi donas sufiĉe klaran difinon. PIV: "kontinento. Ĉiu el la grandaj dividaĵoj de la tero, kiujn la oceanoj disigas unu de alia, k kiun oni povas trapasi, ne transirante maron". Laŭ tiu difino, Eŭropo kaj Azio ne estas kontinentoj, sed du partoj de la sama kontinento". Kiel mi diris: interesa temo!
  26. 1 poento
    Kiel instruisto pri geografio mi devas aldoni mian vidpunkton. En la mondo estas kvar, ses aŭ sep kontinentoj kaj neniam kvin. Kvar kontinentoj? Esence kontinento estas sufiĉe granda insulo. Tiel ni havas en la mondo kvar kontinentojn: Amerikon, Aŭstralion, Antarkton kaj Eŭrop-Azio-Afrikon (Grenlando ne estas sufiĉe granda. Ses kontinentoj? Ĉar Eŭrop-Azio-Afriko estas tre malsimila kontinento oni decidis dividi ĝin je tri partoj: Eŭropo, Azio kaj Afriko. Tiel ni nun havas ses kontinentoj. Kaj ĉi tiun dividon ankaŭ mi instruas en lernejo. Sep kontinentoj? Precipe en Ameriko ili ŝatas dividi Amerikon je Nord-Ameriko kaj Sud-Ameriko kaj tiel estas nun sep kontinentoj. Tiu divido estas ofta en Ameriko kaj iom post iom estas ĉiam pli ofta ankaŭ en Eŭropo. Mi ne konsentas je tiu divido ĉar mi opinias ke la malsimilecoj ne estas tiom grandaj por dividi Amerikon je du partoj. Rilato al Oceanio. En Eŭropo aŭ almenaŭ en Slovenujo kie mi instruas ĉiuj parolas nur pri Aŭstralio kiel kontinento. Ni aldonas ke la kontinento estas Aŭstralio kaj Oceanio (mallongite nur Aŭstralio). Oceanio laŭtiu divido konsistas el Mikronezio, Melanezio kaj Polinezio. Mi opinias ke nomi la kontinenton Oceanio anstataŭ Aŭstralio estas pli taŭga ol tiel kiel ni faras nun sed kiel mi diris nomi la kontinenton Oceanio estas almenaŭ en Slovenujo ege malofta.
  27. 1 poento
    Leginte vian komenton, mi diros al Hori Jasuo, ke mi ŝanĝis mian ideon. Mi lastatempe aĉetis ambaŭ librojn, sed ankoraŭ ne legis ilin. Do, mi diros al li, ke mi volas legi "Homarano" anstataŭ "La homo kiu defiis Babelon". Mi legos tiun pri Babelo en alia okazo.
  28. 1 poento
    Mi ĝojas, ke vi havas tian bonan opinion pri uea.facila kaj ke la artikoloj de la retejo estas utilaj al vi por helpi komencantojn en via loka grupo.
  29. 1 poento
    Saluton John. Mi ankaŭ lernas per Duolino. Mi baldaŭ finos la trian nivelon. Ĉu vi daŭrigis la lernadon ĝis la fino de la kvina nivelo?
  30. 1 poento
    Mi certe rekomendas 'Homarano..."
  31. 1 poento
    Ankaŭ tiun libron mi aĉetis de la libroservo de UEA - fakte mi havas ambaŭ. Eble mi miksis la du librojn, kaj ne memoris, kiun el la du oni aparte rekomendis al mi.
  32. 1 poento
    Nova sumoo komenciĝos dimanĉon, la 12an de januaro. Ne estas tro malfrue por aliĝi! Se vi volas partopreni, informu Hori Jasuo-n, kies adreso (aŭ almenaŭ la ligilo) aperas en la supra artikolo.
  33. 1 poento
    Dankon al vi por ĉi tiu bela artikolo. Mi trovis revuon por legi. Ankaŭ ĉi tiu estis mian unuan artikolon. Mi volas plibonigi mian Esperanton.
  34. 1 poento
    La nomo de mia patro estis Jacques-Louis Mahé, kaj ne Jean-Louis. Kooperativo de Literatura Foiro ne ricevis "afablan permeson" de li. Estis pli facile neniam resendi la kontrakton, kiu estis kun la originala filmo (mi havas kopion de ĝi). Clair Mahé
  35. 1 poento
    Mi estas Hario. Mi estas komencanto. Mi amas la serenecon, veron kaj ritmojn de la poezio en Esperanto. Dankon pro afiŝi ĉi tiujn kaj vian belan kaj atingeblan retejon.
  36. 1 poento
    Dankegon por tiu artikolo Estas mi kiu proponis tiun artikolon per eta artikoleto de punktoj el Vikipedio. Mi dankas Anna kiu redaktis kaj pligrandigis tiun artikolon kun interesaj historiaj detaloj kaj tre legenda formo aŭ aspekto. Vere leginda artikolo pri la revuo Monato
  37. 1 poento
    La Unua Libro de Esperanto ne enhavis kurson, sed ĉefe diskuton pri la bezono je internacia lingvo. Estis ankaŭ prezento de la baza gramatiko, kelkaj mallongaj legotekstoj, kaj aldonita folio kun vortaro. Pri tio vi povas legi en la artikolo La Unua Libro. Tamen, kiu volus lerni lingvon, se neniu alia parolas ĝin? Zamenhof komprenis, ke lingvo ne konsistas nur el vortoj kaj gramatiko; ĝi bezonas ankaŭ komunumon. Tial li ne petis la homojn tuj lerni la novan lingvon, sed nur promesi lerni ĝin, kiam sufiĉe granda nombro da homoj promesos same. Tial tre grava kaj signifa aldono al la Unua Libro estis la ok “promes-slipoj”. Jen la teksto: Promeso. Mi, subskribita, promesas ellerni la proponitan de d-ro Esperanto lingvon internacian, se estos montrita, ke dek milionoj personoj donis publike tian saman promeson. Subskribo: Ĉe la alia flanko oni devis skribi siajn nomon kaj adreson, kaj sendi la slipon al D-ro Esperanto, ĉe la adreso de D-ro L. Zamenhof en Varsovio. Oni rimarkas, ke la vortoj en la promeso, same kiel la aliaj tekstoj prezentitaj en la Unua Libro, estis interne dividitaj per komoj ( , ). Zamenhof faris tion por montri, kiel oni kunmetas la vortojn el la elementoj en la vortaro. Krome, laŭ nia nuna ideo la teksto enhavas du gramatikajn erarojn. En la moderna Esperanto oni skribus “se estos montrite”, ne “se estos montrita”, ĉar tiu verbo ne havas subjekton. Krome, oni diras “dek milionoj da personoj”, ĉar la vorto “miliono” estas substantivo, kaj oni ne povas tuj sekvi ĝin per alia substantivo. Tiutempe la reguloj de Esperanto ne estis plene ellaboritaj, kaj tiuj detaloj estis deciditaj nur poste. Zamenhof proponis, ke oni povus ankaŭ skribi sur la slipon la vorton “Senkondiĉe”. Tio signifas, ke oni ne atendos ĝis dek milionoj da homoj promesos lerni la lingvon, sed lernos ĝin tuj. Kaj fakte tiel okazis. Baldaŭ Zamenhof komencis rericevi la promesslipojn, el kiuj multaj estis subskribitaj “senkondiĉe”. Li ricevis ankaŭ multajn demandojn, proponojn, kaj leterojn verkitajn en la nova lingvo. Zamenhof neniam ricevis dek milionojn da promesoj, aŭ eĉ milionon. Sed tio ne gravis. Jam la lingvo havis sufiĉe grandan parolantaron por formi la bazon de movado. En januaro 1888, nur ses monatojn post apero de la Unua Libro, Zamenhof povis aperigi la Duan Libron. Ĝi estis verkita tute en Esperanto. Ĝi enhavis informojn pri la situacio de la lingvo, respondojn al demandoj, kaj facilajn lecionojn por prezenti la gramatikon kaj vort-provizon. Estis ankaŭ poeziaĵoj kaj tradukita rakonto. La lingvo jam ekvivis. Aldona noto: Zamenhof eldonis la nomojn de la promesintoj dum pluraj jaroj. La lastan liston li aperigis en 1909. Ĝis tiam li jam ricevis 21 915 promesojn.
  38. 1 poento
    Temas pri tio, do, ke la servilo, kie lokiĝas la retejo (ne la sama, kie troviĝas la retejo de EAB) troviĝas en iu nigra listo en Slovenujo. Same okazis al mi pri alia retejo, kiam mi feriumis en Slovakujo en 2016. Kutime la fonto estas tio, ke iu spamisto uzas la saman servilon, kaj pro ĝiaj misfaroj, la tuta servilo estas forblokita. Ĝi finfine revenis: la gastiganto devis forigi la spamiston, kaj post iom da tempo la servilo ne plu estis en la nigra listo.
  39. 1 poento
    Dum la Zamenhof-vespero en Londono, Anglujo, la membroj de la grupo ludis kelkajn scenojn el Hamleto, kiu estis tradukita de L. L. Zamenhof mem. Tridek homoj ĉeestis la okazon.
  40. 1 poento
    Efektive, tio estis tute nerealisma celo. Cetere, se estis ok slipetoj en ĉiu libro kaj ĉiuj ok estus plenskribitaj, tio signifus, ke necesus eldoni pli ol milionon da ekzempleroj de la Unua Libro. Eĉ la plej furoraj libroj malofte atingas tiajn nombrojn! Se Zamenhof estus petinta milionon da subskriboj anstataŭ dek milionoj, tio jam estus kvanto, kiu montrus, ke la lingvo estas lerninda kaj havas parolantaron.
  41. 1 poento
    Bonega artikolo. Mi povas facile plibonigi mian Esperanton.
  42. 1 poento
    Festado de la Zamenhof-Tago Istanbulo estas grandega urbo. Ĉi-jare kadre de Zamenhof-Tago ni faris du prezentojn al ne-esperantistoj en du apartaj lokoj en Istanbulo : 1) En la 12-a de decembro en la prezento en distrikto Şişli partoprenis nur unu ne-esperantisto. 2) En la 13-a de decembro en la prezento en distrikto Unkapanı partoprenis ok ne-esperantistoj. Do, ni atingis entute naŭ (9) ne-esperantistojn. Bedaŭrinde, ke pasintjare estis pli da partoprenantoj. En ambaŭ kunvenoj ni faris la jenajn prezentojn: 1) “Kio estas Esperanto” 2) “Enkonduka kurso al Esperanto” surbaze de la 16 reguloj de la Unua Libro. Jen ligilo por la prezento en la turka lingvo: https://esperantoturkiye.wordpress.com/2017/11/22/dilin-16-kurali-uzerinden-hizli-bir-esperanto-kursu/ En ambaŭ tagoj la intereso de la partoprenantoj estis sufiĉe alta. La ejojn organizis Fatma Eroğlan, la afiŝojn desegnis Alp Kaan Aksu kaj kaj la prezentadojn faris Vasil Kadifeli.
  43. 1 poento
    Jes, mi tre volonte ricevas artikolojn de aliaj kontribuantoj! Sed ne eblas aperigi ilin rekte en la retejo. Se vi deziras kontribui artikolon, bonvolu kontakti min rekte per la kontakto-formularo ĉe https://uea.facila.org/kontakti/
  44. 1 poento
    Ĉe la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo, Nederlando, okazis la 51-a Malferma Tago en la 30-a de novembro 2019. En tiu tago ĉiuj esperantistoj povas viziti la oficejon, renkonti la oficistojn, aŭskulti prelegojn, aĉeti librojn en la Libroservo (kun sesona rabato!), kaj trinki kafon kun aliaj ĉeestantoj. Ĉar la aranĝo daŭras nur unu tagon, la ĉeestantoj venis plejparte el Nederlando kaj najbaraj landoj. Tamen kelkaj homoj venis de pli malproksimaj mondopartoj, precipe la prezidanto de UEA, Duncan Charters el Usono, kaj du reprezentantoj de Ĉina Radio Internacia. Ĉeestis ankaŭ du estraranoj de UEA, Aleks Kadar kaj Orlando Raola; krome la prezidanto de TEJO, Joop Kiefte kaj du estraranoj, Bui Hai Mung (Feliĉa) kaj Luis Miguel Obando. Partoprenis entute pli ol 65 homoj. Fotoj de Andries Hovinga por Esperanto Nederland Fine de la tago la publiko povis starigi demandojn al la estraroj de UEA kaj TEJO. La diskuto estis vigla, kaj daŭris multe pli longe ol la planitan duonhoron.
  45. 1 poento
    En la libro Homarano de Aleksander Korĵenkov, mi trovas jenan informon: "Nur en la jaro 1889a la nombro da promesintoj atingis milon, t.e. 0,01% de la magia nombro dek milionoj". Sed intertempe jam formiĝis la unua Esperanto-klubo, oni pretigis Esperanto-vortarojn en la germana kaj la rusa, kaj estis planoj aperigi la unuan Esperanto-gazeton, kiu ekaperis en Germanujo en septembro 1889. Mi ne scias, ĉu post la unua milo oni plu aktive kolektis promesojn aŭ simple rezignis pri tio. Cetere, Scivolemo, post "da" oni neniam aldonas akuzativon. Vi demandis, "Kiom da promesslipojn D-ro Zamenhof ricevis?", sed tio devus esti "Kiom da promesslipoj..."
  46. 1 poento
    Kabe estis la plumnomo de Kazimierz Bein, elstara esperantisto el la unua jardeko de la pasinta jarcento. Li naskiĝis en Pollando en 1872, kaj li lernis Esperanton en 1903, vidinte Esperantan rubrikon en angla revuo. Tio vekis lian intereson, kaj li aĉetis lernolibron. Li rimarkis, ke “post kelkhora laboro” li jam povas legi preskaŭ ĉiajn tekstojn sen vortaro. Same kiel Zamenhof, li estis okulkuracisto, do li decidis viziti sian kolegon Zamenhof ĉe lia laborejo. Tiel komenciĝis lia Esperanta agado. Li tre rapide fariĝis aktiva tradukisto, kaj baldaŭ famiĝis sub sia plumnomo Kabe (por KAzimierz BEin). Li estis esperantisto nur de tri jaroj, kiam en 1906 li fariĝis vic-prezidanto de la Akademio de Esperanto. Li verkis la unuan unu-lingvan vortaron de Esperanto, en kiu la vortoj ne estis tradukitaj, sed difinitaj en Esperanto mem, kun utilaj ekzemplo-frazoj. La unua eldono de Vortaro de Esperanto aperis en 1911. Nuntempe li estas fama inter esperantistoj ĉefe pro traduko de ampleksa romano el la pola, La faraono de Bolesław Prus. La tri dikaj volumoj de tiu traduko ankoraŭ troviĝas en klub-bibliotekoj tra la mondo, kaj ankaŭ en la reto, se vi volas rigardi ilin. Kvankam tio estas lia plej konata verko, li produktis multajn aliajn tradukojn (neniam originalajn verkojn), kaj estas apenaŭ kredeble, ke li sukcesis produkti tiel ampleksan verkaron dum la mallonga periodo, nur proksimume ok jaroj, de sia Esperanta agado. Sed Kabe estas plej fama inter esperantistoj ne pro sia vortaro, nek pro siaj tradukoj, sed pro sia subita kaj sen-klariga malapero el la Esperanta movado en 1911. Tiel ekestis nova verbo en Esperanto: kabei (aŭ foje kabeiĝi), kun la signifo “post antaŭa aktiveco, forlasi la Esperanto-movadon”. Kabe neniam kontentige klarigis la kialon de tiu subita retiriĝo. En 1931 li konsentis esti intervjuata de la grava revuo Literatura mondo, kaj tiam li parolis pri neprogreso de Esperanto kaj pri sia opinio, ke tia neprogresanta lingvo ne povos esti solvo de la monda lingvo-problemo. La profesia laboro de Zamenhof kiel okulkuracisto certe suferis pro lia okupiĝo pri Esperanto; kontraste, Kabe fariĝis en 1908 unu el la fondintoj kaj la unua direktoro de la Varsovia Instituto pri Okul-kuracado. Estas facile imagi, ke li tutsimple ne plu trovis tempon por okupiĝi ankaŭ pri Esperanto. Eble estis ankaŭ personaj kialoj, ekzemple malbonaj rilatoj kun aliaj esperantistoj. Sed tiuj estas nur supozoj. Neniu scias kial de 1911 ĝis sia morto en 1959, Kabe neniam plu okupiĝis pri Esperanto. Foto de Matuszewski, Ignacy (1858-1919) - Cyfrowa Biblioteka Narodowa Polona Grupo de esperantistoj. Staras de maldekstre: Leon Zamenhof, Kazimierz Bein (Kabe), Aleksander Bolesław Brzostowski, nekonata, nekonata, Adam Zakrzewski. Sidas de maldekstre: nekonata, Jan Günther, Ludoviko Zamenhof, Antoni Grabowski, Leo Belmont.
  47. 1 poento
    Bela artikoleto pri la belega libro.Vere Anne Frank estas kompatinda simbolo de tiu malbonega tempo de homa historio.Bedaŭrinde ni homoj,ne lernis ion de tiu tempo.ni ankoraŭ spertas Ekstremismon en la tuta Mondo kaj nur povas revi pri paco.Rakonto de Anne certe havas valoran lecionon al la nuna homaro.Ni bezonas pli da TOLEREMON ol la tempo de Anne.Mi ĉiam restos dankema al UEA kiu kreis ĉitiun retejon kiu ne nur donas al ni informojn sed ankaŭ ligas nin al la tutmonda Esperantistaro.Ni en Azio ne havas sufiĉe da materialon por legado,uea.facila certe malmultigos tiun mankon!
  48. 1 poento
    En ĉi tiu retejo vi ofte legos pri UEA. Se vi ne jam scias, sen-dube vi demandas vin, kio estas tiu UEA, pri kiu oni tiel multe parolas? Ĝia plena nomo estas Universala Esperanto-Asocio, kaj ĝi estas la plej grava kaj la plej granda tut-monda Esperanto-asocio, fondita en 1908. Estas grave por la Esperanto-movado havi centran asocion, kiu povos reprezentireprezenti: prezenti sin nome de iu asocio. la lingvon kaj la movadon kiel tuton ĉe internaciaj organizaĵoj kiel UN kaj Unesko. UEA havas landajn asociojn en 70 landoj kaj individuajn membrojn en 102. Ĉiujare ĝi organizas Universalan Kongreson (UK), la plej grandan kunvenon de Esperanto-parolantoj. La UK okazas en malsama lando ĉiujare. La unua UK okazis en la jaro 1905, kaj en 2019 estos la 104a UK en Lahtio, Finnlando de la 20a ĝis la 27a de julio. UEA eldonas la monatan revuon Esperanto kaj la junularan revuon Kontakto. Ĝi prizorgas la multlingvan retejon esperanto.net kaj la propran retejon, krome kompreneble ĉi tiun novan retejon uea.facila. La pli junaj membroj de UEA (ĝis 35-jaraj) estas prizorgataj de TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Organizo). Legu pli pri UEA en la rubriko Aktualeaktuala: nuntempa. pri UEA, kaj pri TEJO en ĝia retejo. Stefan MacGill
  49. 1 poento
    La 18-an de Septembro 2018 Vikipedio en Esperanto atingis sian 250-milan artikolon. La artikolo estas inter la plej mallongaj: ĝi temas pri Livaie, malgranda komunumokomunumo: malgranda regiono, kies centro estas urbo aŭ vilaĝo. en Francujo, kiu en 2015 havis nur 190 loĝantojn. La artikolon verkis Dominik. Vikipedio en Esperanto estis fondita de usona esperantisto Chuck Smith en novembro 2001. Kun la helpo de Jerry Muelver kaj Stefano Kalb, li laboris por fari bazan vikipedion de 139 artikoloj. Ĝi unue aperis la 2-an de januaro 2002 kun pli ol 300 paĝoj. Post tiu komenco, la Esperanta vikipedio daŭre kreskas danke al la laborado de multaj esperantistoj. Nuntempe pli ol 300 uzantoj redaktas Vikipedion en Esperanto ĉiumonate. La Esperanta vikipedio tenas la 32-an lokon inter ĉiuj vikipedioj laŭ nombro de artikoloj. Ĝi estas iom pli granda ol la armena kaj bulgara vikipedioj (kiuj estas n-roj 33 kaj 34 en la listo), kaj iom malpli granda ol la turka kaj eŭska (n-roj 30 kaj 31). Gravas ne nur la kvanto de artikoloj, sed ankaŭ ilia kvalito. Se oni konsideras la kvaliton de la 1000 plej gravaj artikoloj, la Esperanta vikipedio estas en tre bela 16a loko. En oktobro 2018 ĝi havis 290 “elstarajnel-stari: stari alte super la aliaj membroj de grupo pro rimarkinda kvalito. artikolojn” kaj 208 “legindajn artikolojn”. Ĝenerale, tamen, la artikoloj en la Esperanta vikipedio estas sufiĉe mallongaj. Ĉar la redaktantoj de la Esperanta vikipedio devenas de multaj malsamaj landoj, ĝi havas la plej internacian grupon de redaktantoj el ĉiuj vikipedioj en ĉiuj lingvoj. Surbaze de informo en Gazetara Komuniko de UEA n-ro 757 (2018-09-20).
  50. -1 poentoj
    Kio estas Lingva Festivalofestivalo: granda festa kunveno ofte kun aparta temo, ekz. pri arto, filmo, muziko aŭ simile.? Lingva Festivalo estas lingvoj, kun lingvoj, kaj eĉ pli da lingvoj. En tradiciaj Lingvaj Festivaloj ne estas muziko, nek danco, nek komercaj aferoj. La festivalo estas por amantoj kaj ŝatantoj de lingvoj. Do, LINGVA Festivalo. Oni instruas lingvojn en la Festivaloj, kaj la kursetoj daŭras nur 40 minutojn. La lecionoj donas iom da gramatiko, iom da vortoj, iom da frazoj. La plej populara frazo eble estas “Mi amas vin”. En la unua Lingva Festivalo de Francio en 1995, partoprenis 32 lingvoj. En la dua festivalo en 1996 estis jam 65. En la tria, 85. La plej grandaj festivaloj ĝis nun okazis en Ĉinio kaj Anglio kun pli ol cent lingvoj en ambaŭ aranĝoj. La Festivalo venas de esperantistoj. Danke al ilia partopreno en Francio, Rusio, Ĉinio kaj multaj aliaj landoj okazas pli kaj pli da festivaloj. Baldaŭ okazos la unua Lingva Festivalo en Afriko, en Benino. Dennis Keefe
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.