Salti al enhavo

Furorlisto


Populara enhavo

Montriĝas enhavo pleje ricevinta reputacion ekde la 12/01/19 en ĉiuj lokoj

  1. 5 poentoj
    Malmultaj lingvoj havas naskiĝtagon, sed ni scias, precize kiam Esperanto naskiĝis. La unua lernolibro de Esperanto aperis la 26-an de julio 1887, kaj tiun daton oni konsideras la naskiĝdato de la lingvo. Ni nun nomas tiun libron la Unua Libro. Ĝi aperis en la rusa, sed poste en tiu sama jaro en la pola, germana kaj franca lingvoj. En 1888 ĝi aperis en la angla, tamen la traduko estis tiel fuŝa, ke la postan jaron necesis ĉesigi ĝian vendadon kaj retraduki ĝin. En la komenco la lingvo ne nomiĝis Esperanto. La titolo de la libro en la diversaj lingvoj estis Lingvo Internacia, kaj ĝia verkinto, L.L. Zamenhof, prezentis sin per la kaŝnomo Doktoro Esperanto. Tre baldaŭ okazis, ke la homoj komencis doni la nomon Esperanto al la lingvo mem. La malgranda libro enhavis nur 40 paĝojn. Pli ol duono de la teksto konsistis el antaŭparolo, en kiu Zamenhof prezentis la ideon kaj idealojn de internacia lingvo, kaj mallonge klarigis pri ĝia tre simpla gramatiko kaj pri la uzo de la afiksoj. Estis ankaŭ pluraj ekzemploj de tekstoj verkitaj en la nova lingvo: la preĝo Patro nia, mallonga eltiraĵo el la Biblio, kaj letero verkita en Esperanto kiel modelo de korespondaĵo. Sed estis ankaŭ tri poemoj, unu de la germana poeto Heine, kaj du originalaj poeziaĵoj de Zamenhof mem: Mia penso kaj Ho, mia kor’. Estas rimarkinde, ke Zamenhof tuj elektis prezenti Esperanton kiel literaturan lingvon, kaj ne nur kiel praktikan ilon por vojaĝado kaj komerco. Sekvis la tiel nomata “Plena lernolibro”, nur 6-paĝa, konsistanta el prezento de la alfabeto kaj 16 gramatikaj reguloj. Estis ankaŭ granda aldonita folio kun vortaro en la rusa. En tiu folio estis prezentitaj 917 radikoj. Kompreneble per 917 radikoj en Esperanto eblas fari multe pli ol per la sama nombro de vortoj en alia lingvo. Laste, estis ok slipetoj, kiujn la leganto povos elŝiri, subskribi kaj resendi al “D-ro Esperanto”. Sed pri tiuj eblas legi en aparta artikolo. Mankas en la Unua Libro ekzercoj de la speco, kiun oni normale trovas en lernolibro. Oni vidas, ke la celo de Zamenhof per tiu unua libro estis nur prezenti la ideon de internacia lingvo, ne vere instrui ĝin. Sed per la klarigoj, la vortaro kaj la tekstoj, interesatoj jam trovis sufiĉe da materialo por mem kompreni, kiel la lingvo funkcias.
  2. 3 poentoj
    La Unua Libro de Esperanto ne enhavis kurson, sed ĉefe diskuton pri la bezono je internacia lingvo. Estis ankaŭ prezento de la baza gramatiko, kelkaj mallongaj legotekstoj, kaj aldonita folio kun vortaro. Pri tio vi povas legi en la artikolo La Unua Libro. Tamen, kiu volus lerni lingvon, se neniu alia parolas ĝin? Zamenhof komprenis, ke lingvo ne konsistas nur el vortoj kaj gramatiko; ĝi bezonas ankaŭ komunumon. Tial li ne petis la homojn tuj lerni la novan lingvon, sed nur promesi lerni ĝin, kiam sufiĉe granda nombro da homoj promesos same. Tial tre grava kaj signifa aldono al la Unua Libro estis la ok “promes-slipoj”. Jen la teksto: Promeso. Mi, subskribita, promesas ellerni la proponitan de d-ro Esperanto lingvon internacian, se estos montrita, ke dek milionoj personoj donis publike tian saman promeson. Subskribo: Ĉe la alia flanko oni devis skribi siajn nomon kaj adreson, kaj sendi la slipon al D-ro Esperanto, ĉe la adreso de D-ro L. Zamenhof en Varsovio. Oni rimarkas, ke la vortoj en la promeso, same kiel la aliaj tekstoj prezentitaj en la Unua Libro, estis interne dividitaj per komoj ( , ). Zamenhof faris tion por montri, kiel oni kunmetas la vortojn el la elementoj en la vortaro. Krome, laŭ nia nuna ideo la teksto enhavas du gramatikajn erarojn. En la moderna Esperanto oni skribus “se estos montrite”, ne “se estos montrita”, ĉar tiu verbo ne havas subjekton. Krome, oni diras “dek milionoj da personoj”, ĉar la vorto “miliono” estas substantivo, kaj oni ne povas tuj sekvi ĝin per alia substantivo. Tiutempe la reguloj de Esperanto ne estis plene ellaboritaj, kaj tiuj detaloj estis deciditaj nur poste. Zamenhof proponis, ke oni povus ankaŭ skribi sur la slipon la vorton “Senkondiĉe”. Tio signifas, ke oni ne atendos ĝis dek milionoj da homoj promesos lerni la lingvon, sed lernos ĝin tuj. Kaj fakte tiel okazis. Baldaŭ Zamenhof komencis rericevi la promesslipojn, el kiuj multaj estis subskribitaj “senkondiĉe”. Li ricevis ankaŭ multajn demandojn, proponojn, kaj leterojn verkitajn en la nova lingvo. Zamenhof neniam ricevis dek milionojn da promesoj, aŭ eĉ milionon. Sed tio ne gravis. Jam la lingvo havis sufiĉe grandan parolantaron por formi la bazon de movado. En januaro 1888, nur ses monatojn post apero de la Unua Libro, Zamenhof povis aperigi la Duan Libron. Ĝi estis verkita tute en Esperanto. Ĝi enhavis informojn pri la situacio de la lingvo, respondojn al demandoj, kaj facilajn lecionojn por prezenti la gramatikon kaj vort-provizon. Estis ankaŭ poeziaĵoj kaj tradukita rakonto. La lingvo jam ekvivis. Aldona noto: Zamenhof eldonis la nomojn de la promesintoj dum pluraj jaroj. La lastan liston li aperigis en 1909. Ĝis tiam li jam ricevis 21 915 promesojn.
  3. 3 poentoj
    Bonega mallonga artikolo pri tiu grava unua mejlŝtono en la historio de Esperanto. Ege utila al novaj lernantoj kaj al ĉiuj, kiuj interesiĝas pri la Lingvo Internacia.
  4. 2 poentoj
    Tre informplena artikolo pri la Unua Libro
  5. 1 poento
    Tim, dankon pro tiu tre grava informo. Mi aldonis ĝin al la fino de la artikolo.
  6. 1 poento
    Ĝuste! Kaj estas utile pensi, ke la plimulto da lernantoj ne sendis al li slipojn, ĉar multaj ne lernis Esperanton per la Unua Libro, sed per aliaj lernolibroj kaj en studgrupoj. Mi iam tralegis la tutajn preskaŭ 22.000 nomojn por vidi kiom da konataj nomoj troviĝas en ĝi. Mi apenaŭ rekonis la nomon de iu ajn!
  7. 1 poento
    Ĉu tio signifas, ke finfine li ricevis preskaŭ 22 000 promesojn? Tio estas bona nombro! Fakte, mi jam pensis, ke estus interese aperigi artikolon pri la Adresaro. Kompreneble mi tre volonte ricevos de vi artikolon pri tio!
  8. 1 poento
    Jes, milojn. Li publikigis la nomojn de la sendintoj dum pluraj jaroj. La lastan liston li eldonis en 1909. La plej alta numero estis esperantisto 21915, iu B. Weber el Breslaŭ, Germanujo (nun Wrocław, Pollando). @Anna: Ĉu vi intencas fari artikolon pri la Adresaro? Se mankas al vi sufiĉaj informoj, ĉu estus helpe al vi, se mi farus?
  9. 1 poento
    Anna, Mi ĝoje afiŝis ambaŭ partojn en Duolingo Esperanto Learners ( !!! ) –––Keneĉjo
  10. 1 poento
    En la libro Homarano de Aleksander Korĵenkov, mi trovas jenan informon: "Nur en la jaro 1889a la nombro da promesintoj atingis milon, t.e. 0,01% de la magia nombro dek milionoj". Sed intertempe jam formiĝis la unua Esperanto-klubo, oni pretigis Esperanto-vortarojn en la germana kaj la rusa, kaj estis planoj aperigi la unuan Esperanto-gazeton, kiu ekaperis en Germanujo en septembro 1889. Mi ne scias, ĉu post la unua milo oni plu aktive kolektis promesojn aŭ simple rezignis pri tio. Cetere, Scivolemo, post "da" oni neniam aldonas akuzativon. Vi demandis, "Kiom da promesslipojn D-ro Zamenhof ricevis?", sed tio devus esti "Kiom da promesslipoj..."
  11. 1 poento
    Laŭ la bildo, mankas virinoj en la nova estraro. Ĉiuj estas viroj. En la jaro 2019, ĝi ne estas akceptebla.
  12. 1 poento
    De la 15a ĝis la 17a de novembro okazis lingva foiro The Language Show en Olympia, granda ekspoziciejo en Londono. Esperanto-Asocio de Britio mendis tie budon por prezenti Esperanton al la vizitantoj. Dum la tri tagoj, vendredo ĝis dimanĉo, esperantistoj deĵoris tie por paroli kun interesatoj, informi pri Esperanto, kaj anonci kursojn ne nur en Interreto sed ankaŭ ĉeeste en norda Londono. Tre sukcesa agado!
  13. 1 poento
    Notu, ke "praktiki" en Esperanto ne estas sama kiel "practice" en la angla. Oni praktikas juron aŭ medicinon, sed ne lingvon! La ĝusta vorto en Esperanto estus "ekzerciĝi". Tio estas tre ofte eraro ĉe anglalingvanoj!
  14. 1 poento
    Espéranto Vendée ricevis Yves Nevelsteen de la 8a ĝis la 10a de novembro. Denove estis neforgesebla renkontiĝo. Vidu la fotojn, ni ĉiuj diligente aŭskultis lin. Ŝajnas ke Yves ege ŝatis nian sabatan kurson. Etoso estis kiel kutime feliĉa. Tamen mankis kelkaj partoprenantoj.......kutime ni estas iomete pli. Ni lernis multe de la prelego pri neologismoj..........kaj eraroj. Post tiu gaja tago, ni revenis hejmen kaj Yves ĝuis ripozon...freŝan promenadon marborde. Dank'al Esperanto France, ĉiam turneantoj, kiuj vizitas nin, plibeliĝas nian vivon. Vivu Esperanto! Artikolo skribita de Stéphane Robert, prezidanto de Espéranto-Vendée (Vidu en "Niaj legantoj" : La frenezaj geavoj)
  15. 1 poento
    Mi tre ŝatas uea.facila kaj ties enhavon, la eblecon legi, ricevi anoncojn, aboni temojn, konigi, ŝati kaj la modernan sistemon! Certe mi daŭre restos leganto ĉar mi ankaŭ trovas legindajn materialojn por miaj gelernantoj Mi loĝas en Havano, Kubo kiu baldaŭ fariĝos 500 jara! Mi invitas vin iom pli scii pri mia urbo. Mi verkas blogon pri teknika temo "amatora radio", se vi interesiĝas pri la temo iru al https://radioamatoro.blogspot.com/ kaj klaku sur sekvi (mi tre dankos). Mi ankaŭ dediĉas multe da tempo al aktivadoj en TEJO, KEA, ILERA, vikipedio, ktp... Mi ankaŭ estas aktiva en facebook, pinterest kaj iom en youtube. Javier Ramos
  16. 1 poento
    Saluton al ĉiuj! Mi nomiĝas John. Mi estas Brito, kaj loĝas en Birmingham, la dua plej granda urbo en Anglio. Mi esperantistiĝis antaŭ proksimume unu jaro, kiam mi malkovris la lingvon dank' al la retejo "Duolingo". Post kiam mi finis la retan kurson, mi ĉeestis kelkajn senpagajn kursojn ĉe la Centra Oficejo de Esperanto-Asocio de Britio. Nun mi intencas partopreni la venontan Universalan Kongreson en Lahtio, Finnlando. Mi celas plibonigi mian scipovon, por ke mi traduku novelojn en Esperanton, kaj eĉ verku Esperante. Sed mi estas ĉe la komenco de mia vojaĝo al flueco!
  17. 1 poento
    Saluton! Mi nomiĝas Maurizio. Denaske italo, mi loĝas en Britujo ekde la mezepoko. Ne, mi ŝercas, kvankam mi pasigis la plejparton de mia vivo en Britujo. Mi renkontis Esperanton unuafoje en 1987, sed mi nur vere esperantiĝis en 2017 kiam mi faris la kursojn kaj ekzamenojn de EAB (Esperanto- Asocio de Britio). Mi rapide entuziasmiĝis pri la lingvo kaj, per la helpo de tre bonaj instruistoj, mi sukcese trapasis la KER-Ekzamenon je nivelo C1. Mi amuziĝas per verkado de poemetoj kaj mallongaj rakontoj. Mi kreis Esperanto-grupon en mia urbo kaj nuntempe ankaŭ instruas la lingvon kaj en la klubo kaj ĉe la famaj semajnfinaj kursoj de EAB. Lastatempe, mi fariĝis onklo ĉe "Ekparolu!" la programo de edukado.net, per kiu komencantoj povas ekzerciĝi pri parolado. Mi ankaŭ redaktas la bultenon de EAB, Update, informilon pri Esperanto por la anoj de la asocio en Britio. Mi gratulas Annan, la tutan teamon kaj UEA, pro la kreado de tiu ĉi bonega retejo por komencantoj kaj progresantoj.
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.