Salti al enhavo

Furorlisto


Populara enhavo

Montriĝas enhavo pleje ricevinta reputacion ekde la 12/29/19 en ĉiuj lokoj

  1. 6 poentoj
    Saluton! Jen facila novaĵo de El Popola Ĉinio por tiu ĉi semajno: Okazis en Pekino ceremonio de subskribado pri kuneldonado de Esperanta versio de Unesko-kuriero La 7-an de januaro 2020 okazis ceremonio de subskribado pri kuneldonado de Esperanta versio de Unesko-kuriero. La ceremonion ĉeestis gvidantoj kaj reprezentantoj de Ĉina Internacia Eldona Grupo (ĈIEG), El Popola Ĉinio kaj Unesko-kuriero. Fang Zhenghui, vicprezidanto de ĈIEG, diskonigis la historion de El Popola Ĉinio (EPĈ) en eldonado de Esperantaj libroj kaj gazetoj, kaj la esperon, ke Unesko-kuriero kontribuos por la paco kaj progreso de la mondo. Ian Denison, ĉefo pri eldonado kaj diskonigo de Unesko, diris, ke eldonado de Esperanta versio de Unesko-kuriero ligiĝas al la tasko de Unesko subteni la diversecon de kulturoj kaj lingvoj, kaj al la celo rapidigi disvastigon de Esperanto en la mondo. Duncan Charters, prezidanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA), sendis gratulan mesaĝon al la ceremonio. Nome de UEA li esprimis sian dankon al EPĈ pro ĝia subteno al Unesko-kuriero, kaj la emon plimultigi kunlaborojn inter UEA kaj ĉinaj esperantistoj. Chen Ji, direktoro de Esperanto-sekcio de EPĈ, diris ke EPĈ kunlaboros kun UEA por plenumi la tradukadon de Unesko-kuriero, kune kun esperantistoj el dek-kelkaj landoj. Tiel la gazeto kun koncepto “krei pacon per kulturo” estos plue diskonigita, kaj la kulturo kaj idealo de Esperanto estos pli vaste konataj. Chen Shi, estro de EPĈ, kaj Denison subskribis la interkonsenton pri kuneldonado. Du Zhanyuan kaj Denison kune prezentis la nom-tabulon de Esperanto-redaktejo de Unesko-kuriero. Tiu estis la elektita novaĵo de El Popola Ĉinio por tiu ĉi semajno. Por pliaj informoj kaj aliaj novaĵoj, vizitu nian retejon: www.espero.com.cn.
  2. 5 poentoj
    Kiam mi estis infano mi lernis, ke estas kvin kontinentoj: Eŭropo, Ameriko, Afriko, Azio kaj Aŭstralio. Mi pensas, ke verŝajne ĉiuj homoj de mia aĝo (almenaŭ en Eŭropo) lernis tion. Kiam mi devis verki klarigon pri la vorto kontinento por uea.facila mi nature skribis: La nomo de la kvin kontinentoj estas Afriko, Ameriko, Aŭstralio, Azio kaj Eŭropo. Mi estis surprizita, kiam Jean-Claude Roy, kiu provlegis la tekston, atentigis min, ke la kvina kontinento ne estas Aŭstralio, sed Oceanio. Fakte, mi ĉiam iom nebule pensis, ke krom Aŭstralio ekzistas Novzelando, sed mi sen aparta pensado pri la afero akceptis tiujn tradiciajn kvin nomojn. Antaŭ multaj monatoj mi demandis en Fejsbuko, kion la homoj opinias pri tio, kaj ricevis la plej diversajn respondojn. Finfine mi konkludis, ke ne ekzistas konsento, kio konsistigas kontinenton, kiuj estas iliaj nomoj, aŭ eĉ kiom da kontinentoj ekzistas. Laŭ iuj homoj la kontinentoj estas sep, laŭ aliaj kvin aŭ ses. Tiuj malsamaj opinioj estas sekvo de geografiaj, sociaj kaj kulturaj faktoroj. Ĉiuokaze, la celo de la difinoj en uea.facila ne estas doni plenan enciklopedian klarigon pri la signifo de iu vorto, sed nur mallonge kaj per simplaj vortoj (kiuj mem devas troviĝi en la vortlisto) komprenigi al la legantoj ĝian signifon. Jen mia nuna difino de la vorto kontinento: Afriko, Ameriko, Azio, Eŭropo kaj Oceanio estas kontinentoj. Tio verŝajne ne kontentigos ĉiujn, sed espereble ĝi almenaŭ ne ofendos. Kaj certe neniu per tiu klarigo povus dubi, kio estas la signifo de la vorto kontinento. Anna Löwenstein
  3. 4 poentoj
    La plej tradukita libro en la mondo estas la Biblio. Kaj ĉu vi scias, kiu estas la due plej tradukita libro? Tio estas La eta princo (originala franca titolo: Le Petit Prince) verkita de Antoine de Saint-Exupéry en 1943 kaj tradukita en Esperanton kaj en pli ol tricent sesdek aliajn lingvojn. Ĝi estas ankaŭ la plej vendita libro kun ĉirkaŭ 145 milionoj da ekzempleroj (nur 12 milionoj en Francio). Pierre Delaire esperantigis la libreton en 1961; en 1984, François Lorrain kaj grupo de kvin homoj el kvin malsamaj landoj kontrol-legis ĝin. Post vendo de ĉiuj ekzempleroj de la eldono de 2010, La eta princo estis denove reeldonita en 2018. Ĝi ankaŭ estas legebla rete. En sia romano Terre des Hommes [Tero de Homoj] en 1939, la verkisto Saint-Exupéry memoras sian infanaĝan domon en la vilaĝo Saint-Maurice-de-Rémens, en la orienta centra parto de Francio (malpli ol 100 km de Svislando). Li kaj lia familio ne loĝis en simpla domo, sed en domego konstruita en la 18-a jarcento. En 2009 la vilaĝo aĉetis tiun domon, sed mankis mono por prizorgi ĝin aŭ por fari el ĝi muzeon. La vilaĝo enhavis nur 750 loĝantojn, kiuj ne pagis sufiĉe da impostoj por fari tion. Cetere ĝi restis neokupata dum pluraj jardekoj. Eblas vidi la domon en Jutubo. Laŭ la prezidanto de la regiono, la renovigo tamen komenciĝos ekde la somero 2020, kvankam ĝi kostos inter 25 kaj 30 milionojn da eŭroj... Li klarigis, ke por kompreni la verkiston necesas krei lokon, per kiu eblas kompreni ties poezion. Laŭ li, oni planas fari ĉe tiu loko grandan regionan centron, belan kaj modernan. Ĝi bildigos gravan temon por Antoine de Saint-Exupéry: tio estas la ekvilibro inter la homo kaj la naturo. Tre nuntempa temo, ĉu ne? Espereble, tiu projekto efektiviĝos. Kaj, kiel en la japana urbo Hakone, kie ekzistas kopio de tiu domego, homoj alvenos el la tuta mondo por amase malkovri la et-princan etoson... Jen reala ebleco: la vizitontoj estos tutmondaj kaj sekve la retejo plurlingva. Ĉu ĝi enhavos version ankaŭ en Esperanto? Tio dependos de ni! Antaŭ ĝia kreado proponu traduki la enhavon en Esperanton kaj esperu ricevi jesan respondon! Eta princo, La. Antoine de Saint-Exupéry. Tradukis P. Delaire. Kanada E-Asocio / Espéranto-France. 2018 (4a eld). ISBN : 978-2-9507376-5-693 paĝoj. Prezo: 12.00 € Kris Kezer
  4. 4 poentoj
    Mi ĝojas anonci, ke la 15-an de decembro, en Zamenhof-tago, oni elektis min Esperantisto de la jaro. Tio estas granda honoro por mi persone, sed pli grave, ĝi estas rekono por nia retejo uea.facila. Tial mi konsideras ĝin honoro ne nur por mi mem sed por la tuta retejo kaj ĉiuj kunlaborantoj. Nia retejo uea.facila ne ekzistus sen partopreno kaj kunlaborado de tuta grupo da homoj. En la frua periodo, kiam uea.facila estis nur ideo en mia menso, tre grava estis la helpo kaj kuraĝigo de Emilio Cid el Brazilo, kiu tiam estis estrarano de UEA. La titolstrio de la retejo estis kreita de Joŝito Haŝimoto el Japanujo. Poste venis mesaĝo de Tim Owen el Britujo. Sen mia peto li proponis, ke li mem kreos por ĝi modernan retejon. Ĝis tiam mi intencis uzi unu el la senpagaj modeloj troveblaj en Interreto, sed anstataŭe Tim kreis por ni propran retejon pli taŭgan por niaj bezonoj. Li ankoraŭ tre aktive kunlaboras, ĝisdatigante la retejon kaj solvante problemojn. Mallonge post ekapero de la retejo, skribis al mi Derek Roff el Usono, kun la propono aldoni voĉlegadon de la tekstoj. Mi mem ne havis tiun ideon, kaj se vi rerigardos la plej malnovajn afiŝojn, vi rimarkos, ke ili ne havas sondosieron. Nur post la unua monato komencis aperi la unuaj voĉlegitaj tekstoj. Derek starigis tutan reton da kunlaborantoj, kiujn mi ne nomos unuope, sed ankaŭ ili grave kontribuas al la sukceso de la retejo. Derek daŭre organizas voĉlegadon de la tekstoj. Alia grava kunlaboranto estas Judit Felszeghy el Hungarujo, kiu ĉiusemajne spektas amason da filmetoj por trovi taŭgajn filmetojn por la uzantoj de uea.facila. Centoj da Esperantaj filmetoj estas troveblaj en la reto, sed ne ĉiuj estas taŭgaj por lernantoj, kaj bedaŭrinde multaj enhavas lingvajn erarojn. Do ŝi devas ĉiusemajne trovi filmeton sufiĉe facile kompreneblan, kaj laŭeble sen eraroj. Tre frue mi ricevis korektojn kaj atentigojn pri miskompreneblaj frazoj de Jean-Claude Roy el Francujo. Do estis natura afero, ke mi tre baldaŭ petis lin regule kontroli la tekstojn antaŭ la aperigo. En Facebook mi legis rekomendon pri facilaj libroj taŭgaj por lernantoj. Ĝi estis verkita de itala esperantisto loĝanta en Britujo, Maurizio Giacometto. Vidinte tion, mi petis lin ĉiumonate verki artikolon pri tio por nia rubriko Libroservo, kaj tion li regule faras. Ĉu vi rimarkis, ke la ĉefbildo de la artikoloj fariĝis pli belaj kaj pli artismaj? Antaŭe mi faris ilin mem, sed de du monatoj ni havas novan kunlaboranton Fabiano Corsetti, kiu faras pli belajn ĉefbildojn ol mi kapablis fari! Necesas mencii ankaŭ la gravan kontribuon de fondaĵo ESF (Esperantic Studies Foundation), kiu jam du fojojn donis al ni financan helpon por la kostoj starigi kaj prizorgi la retejon. Kaj kompreneble ni ne forgesu ankaŭ ĉiujn homojn, kiuj verkis artikolojn, komentojn, sin-prezentojn kaj raportojn por uea.facila dum la pasinta jaro! Kiel vi vidas, ne eblas funkciigi retejon sen la konstanta kunlaborado de amaso da homoj! Anna Löwenstein
  5. 3 poentoj
    Dankon, Rico! Mi havas ĉiujn numerojn de Asteriks eldonitajn en la franca, plurajn en diversaj aliaj lingvoj, kaj dekon de la unua numero en aliaj lingvoj. Kaj kompreneble mi havas ĉiujn kvin Esperantajn
  6. 3 poentoj
    Vi pravas Rico. Mi ne vidis la komenton de Judit aŭ eble la korekto estis aldonita poste. Notu, ke estas 2 eraroj: "Ĉiun vesperon li ekzercis hejme" (0'50'') "Li neniam forgesis ekzercis la pianludadon" (1'12'')
  7. 3 poentoj
    "Ĉiun vesperon li ekzercis hejme" => ĉu tiu frazo ĝustas? Mi dirus "Ĉiun vesperon li ekzercis sin hejme"
  8. 3 poentoj
  9. 3 poentoj
    Per lotado kelkfoje okazas neatendita rezulto. Ĝuste pro lotado okaze de la piedpilka Pokalo de Francujo, la fama franca piedpilka klubo Parizo SG (klubo de la ĉefurbo Parizo) ludos kontraŭ eta loka klubo, Linas-Montlhéry. Tiu estas la klubo de la du urbetoj Linas kaj Montlhéry, kiuj troviĝas sud-okcidente de Parizo. La matĉo okazos la 5-an de januaro, 2020. La stadiono de Linas-Montlhéry estas tiom malgranda, ke la prezidanto de tiu klubo demandis, ĉu la piedpilka ludo povus okazi en la stadiono de Parizo SG. Tamen tio ne eblas pro alia matĉo okazonta tiuloke. Tial la renkontiĝo inter la du kluboj okazos nek en la stadiono de la eta klubo, nek en la pariza stadiono, sed en la stadiono de alia urbeto ekster Parizo, Bondoufle. Ludanto de Linas-Montlhéry diris al franca ĵurnalo Le Parisien (La Parizano), ke la elekto de la stadiono povus helpi lian teamon. “Parizo SG kutimas ludi sur altkvalita piedpilkejo. Ni mem kutimas ludi sur piedpilkejo... malpli perfekta.” Estas tre granda diferenco inter la kluboj Parizo SG kaj Linas-Montlhéry. La ĉefa malsameco estas, ke la ludistoj de Parizo SG estas profesiuloj, dum la ludantoj de Linas-Montlhéry estas amatoroj. La gajnonta teamo progresos al la posta nivelo, en kiu ludos 32 teamoj. Basile Millet
  10. 2 poentoj
  11. 2 poentoj
    Dankegon pro la teksto ... kaj la ligilo !
  12. 2 poentoj
    Kiujn lingvojn vi parolas? Komencu ĉi tie: https://lernu.net/eo aŭ https://learn.esperanto.com/ Vi povas elekti vian lingvon kaj lerni Esperanton pere de via denaska lingvo. Estas multaj aliaj manieroj por lerni!
  13. 2 poentoj
    Interesega temo sed pri ĝi eĉ geografoj ne interkonsentas Mi kiel instruisto de Geografio studis plurajn konceptojn pri "kontinento" sed ili dependas de la loĝlando kaj eduksistemo. Mialande oficiale oni instruas en Regiona geografio la jenaj kontinentoj: Aŭstralio kaj Oceanio, Eŭrazio, Ameriko, Afriko kaj Antarkto. Sed en aliaj landoj oni povas trovi: Nordameriko, Centrameriko kaj Karibio, Sudameriko, Eŭropo, Azio, Afriko (eĉ Afrik-eŭrazio), Aŭstralio kaj Oceanio (foje dividita: Melanezio, Mikronezio kaj Polinezio), Antarkto... Mia lande eĉ estas konata neoficiala dividzono "Nia Ameriko", kiu konsistas en ĉiuj landoj sub la "Rivero Bravo" en Meksiko (ĉefe pro lingva aŭ kulturaj trajtoj). La afero simple dependas de la eduka sistemo. Krome ankaŭ aldonendas en geologio prakontinentoj la plej konata estas Pangeo, sed ja estas multaj laŭ la evoluo de la tera planedo (Laŭrazio, Gondvano,...) (vidu Historiajn kontinentojn). Pri la koncepto mem foje krom ĉirkaŭita de maro oni ankaŭ atentas ĉu estas loĝantoj (homoj) aŭ ĉu influas artefaritaj dividkanaloj (Panama kanalo, Sueza Kanalo,...), divido laŭ lingvoj, kulturoj ks. (Homa geografio)... Malofte oni ankaŭ parolas pri subkontinentoj: Madagaskaro, Hinda subkontinento, Araba duoninsulo, Groenlando... Eĉ oni parolas pri eblaj estontaj kontinentoj ĉar Tero evoluas! En la delegita reto de UEA estas giganta kvanto da geografoj sed nekredeble neniu UEA organizo!!!
  14. 2 poentoj
    Same, Tim! Inter miaj Asteriksaj posedaĵoj estas libroj en la Itala, latina, franca, angla, okcitana, hispana kaj Esperanto. Tamen, mi ne posedas ĉiujn kvin Esperantajn..
  15. 2 poentoj
    Facila Esperato estas tre utila por komencantoj. Mi kiel gvidanto de loka grupo utiligas artikolojn por komencanta kurso. Esperanto-Societo de Kawasaki, Japanio
  16. 2 poentoj
    Eble la eraro tamen estis utila, ĉar ni nun tiom diskutis ĝin (ankaŭ en Facebook), ke la homoj ne povos forgesi la ĝustan uzadon!
  17. 2 poentoj
    Ĉu Ĉinujo aŭ Ĉinio? Francio aŭ Francujo? En Esperanto ambaŭ formoj estas uzataj kaj akcepteblaj, kaj ambaŭ aperos en ĉi tiu retejo. La redaktoro preferas -ujo, kaj do en artikoloj, kiujn ŝi mem verkis, vi trovos landonomojn kun -ujo. Sed se homoj sendos al ŝi kontribuaĵojn kun -io, en subskribitajsub-skribi: skribi sian nomon fine de dokumento por montri, ke oni mem verkis ĝin, aŭ por konsenti pri la enhavo. artikoloj ŝi respektos la preferojn de la verkinto.
  18. 2 poentoj
    Mi treege ŝatas la temon. Mi mem kontribuas kun Juna Amiko kun kubaj bildstrioj tradukitaj de Josefo el Maranzas, mi respondecas pri la grafika aranĝo
  19. 1 poento
    Ĵus alvenis memorigo de la organizanto François Lo Jacomo. Li skribis: "La limdato por aliĝi estas konfirmita je la 31a de januaro, do post malpli ol unu semajno. Principe ĉiuj aliĝintoj estas akceptitaj, kaj pli ol dek korusoj inter vi ja bonorde aliĝis, do ne temas pri konkurso." Aliflanke, la limdato por sendado de la filmetoj estas la 15a de majo. Skribu rekte al li por pli da informoj, ĉe francois@lojacomo.eu.
  20. 1 poento
    Bonega prezento de TEJO, organizo tre aktiva pri junulara e-agado! Mankas laŭ mi nur referenco al la vikipedia artikolo kiu estas bonega kaj ekzistas en multaj lingvoj https://eo.wikipedia.org/wiki/Tutmonda_Esperantista_Junulara_Organizo
  21. 1 poento
    Dankon pro la kontribuo al la diskuto, @Zam-ideano. Ni sciis, ke tiu artikolo starigos grandan, interesan, debaton. Vi certe pravas pri tio, ke en Francujo kaj en la franca lingvo oni ne povus diri ke Aŭstralio estas kontinento. Same, en pluraj eŭropaj landoj, kiel ekz. en Italujo kaj en la itala lingvo. Tie, Aŭstralio ne povus esti 'kontinento' ĉar ĝi estas lando, kiu ja estas parto de kontinento, kiu nomiĝas 'Oceanio'. Memoru, tamen, ke la diskuto temas pri la difino de tiuj termasoj en Esperanto, kaj ne en la naciaj lingvoj.. La nacia lingvoj kaj eduk-sistemoj certe montras malsimilecojn kiam ili difinas la nomojn de la kontinentoj. En Esperanto, laŭ la oficiala difino de la Plena Ilustrita Vortaro, Aŭstralio certe povas esti 'kontinento' sed tiu difino de kontinento ne estas la sama difino de 'continent' en la franca. En la naciaj lingvoj la vorto estas iomete nedifinita, ambigua, t.e. ĝi difinas kaj geografian kaj politikan estaĵon. Pro tio, estus utile en Esperanto ne fari tion, ne havi unu ambiguan vorton por du malsamaj ideoj, kaj anstataŭ havi du vortojn, kiel kontinenton kaj mondparton.
  22. 1 poento
    Mi persone opinias, ke geografiisto pli tauxgas ol geografo.
  23. 1 poento
    En Francujo, diri, ke Auxstralio estas kontinento estas tre malbone taksata. Lerneje, iu lernanto, kiu dirus, ke Auxstralio estas kontinento eĉ havus pro tio malbonan noton! Estas interesa ekkoni la kulturajn malsamecojn inter landoj.
  24. 1 poento
    Ne atendu aliajn, sed fondu ĝin mem! Ĉu vi ne volas fondi la Asocion de Esperantistaj Geografoj?
  25. 1 poento
    Gratulojn, Anna ! Kaj longan vivon al la retejo uea.facila !
  26. 1 poento
    Ho jes, la desegnaĵoj de la libroj de Asterix estas belegaj, precipe la kovrilaj desegnaĵoj sur glacea papero, certe allogaj por infanoj de ĉiuj aĝoj.
  27. 1 poento
    Ĉu ekzistas libroj, kiuj pli bone helpas al lernado de lingvoj, ol bildstriaj libroj? Mi opinias, ke ne. Sekvi la rakonton, kompreni aŭ eklerni novajn vortojn kaj esprimojn, estas multe pli facile pro la bildoj. Multaj bildrakontoj fariĝis klasikaĵoj de la monda literaturo kaj jam estas tradukitaj en Esperanton. Inter ili troviĝas la Aventuroj de Asteriks, kaj la Aventuroj de Tinĉjo. Aliaj libroj priskribas famajn historiajn okazaĵojn en bildstria formo: unu ekzemplo estas La sekreto de la arbaro de Lascaux. La bildstrian serion Asteriks desegnis Albert Uderzo kaj verkis René Goscinny. La libroj rakontas la amuzajn aventurojn de la gaŭlo Asteriks kaj lia amiko Obeliks dum la tempo de la romia okupado de la tiama Gaŭlujo. La druido en ilia vilaĝo produktas magian trinkaĵon, kiu donas al la vilaĝanoj eksterordinaran forton por batali kontraŭ la romianoj. Post la morto de Goscinny en 1977, Uderzo sola daŭrigis la serion. Eĉ post lia lastatempa emeritiĝo, la eldonistoj daŭre produktas kaj verŝajne produktos novajn rakontojn pri Asteriks. En Esperanton oni tradukis kvin librojn el la serio: ili aperis inter 1979 kaj 1996. La tekstoj de Asteriks kaj tiuj de Tinĉjo estas ofte uzataj en lernejoj por instrui fremdajn lingvojn. Ili allogas junulojn pli ol klasikaj tekstoj. Krome, ĉar ili jam estas tradukitaj en multajn lingvojn, eblas samtempe legi la librojn en la propra lingvo kaj en la lingvo, kiun oni deziras lerni. La libroj pri Asteriks kaj pri Tinĉjo taŭgas por tiu metodo ankaŭ en Esperanto-kursoj aŭ dum mem-lernado. Spritaj, amuzaj, memoreblaj, lernigaj: bildstriaj rakontoj devus esti nepra ero en la libro-kolekto de ĉiu esperantisto. Maŭrico Giacometto ('Rico') Ĉu vi scias? Asteriks kaj Obeliks estas la solaj du roluloj, kies nomojn oni ne ŝanĝis, kiam oni tradukis la librojn en aliajn lingvojn. Ĉu vi povas diveni, kio estas la etimologio de la nomo Asteriks? Ĉu vi rimarkis? La nomo de Tinĉjo estas bona ekzemplo de la uzo de la sufikso -ĉj-. Per tiu sufikso oni faras kares-nomojn de viroj. Oni mallongigas la originalan nomon kaj aldonas -ĉjo. Do, el la originala Tintin, ni havas la karesnomon Tin-ĉjo. Ĉu vi scivolas? Se vi volas ekscii pri la malkovro de la prahistoriaj grotoj en la arbaro de Lascaux, kial ne aĉeti la libron? Tio estus bonega unua paŝo por lerni pri unu el la plej famaj grotoj en la tuta mondo kaj samtempe plibonigi vian Esperanton. La sekreto de la arbaro de Lascaux. Thierry Félix kaj Philippe Bigotto. Tradukis diversaj. Dolmen / Perigorda Esperantista Grupo. Sarlat / Bassillac. 2010. 48 paĝoj. Prezo: 14,10 € Asteriks kaj Kleopatra. Goscinny. Desegnis Uderzo. Tradukis N. Korasić. Izvori. Zagreb. 1995. 48 paĝoj. Prezo: 12,00 € La templo de l' suno. Hergé. Espéranto-France. Paris. 2012. 62 paĝoj. Prezo: 12,50 €
  28. 1 poento
    Dankon pro la artikolo mi multe sxatas la revuon kaj tuj legas ĝin post alveno!
  29. 1 poento
    Ege interesa temo, @Anna Sendube la artikolo starigos grandan diskuton.... Mi memoras la diskuton en Fejsbuko, kiun vi mencias. Multaj homoj donis sian opinion. Jen, laŭ mia memoro, la ĉefaj konkludoj de la fejsbuka debato: Kontinento: geografia koncepto kiu priskribas grandajn termasojn, kiujn la maro (oceanoj) tute aŭ preskaŭ tute ĉirkaŭas. Laŭ tiu difino, estas kvin kontinentoj: Ameriko, Antarkto, Afriko, Eŭrazio kaj Aŭstralio (ses, se vi konsideras Nordamerikon kaj Sudamerikon kiel apartajn kontinentojn). Mondparto: politika aŭ histoira koncepto kiu priskribas partojn de la mondo historie kaj kulture distingeblaj kaj samtempe montrantaj similecon en sia interno. Laŭ tiu difino, estas sep mondpartoj: Nordameriko, Sudameriko, Antarkto, Afriko, Eŭropo, Azio, kaj Oceanio. Eĉ la difino en PIV ne multe helpas nin kalkuli kiom da kontinentoj ekzistas, aŭ trovi akordon pri iliaj nomoj, sed ĝi donas sufiĉe klaran difinon. PIV: "kontinento. Ĉiu el la grandaj dividaĵoj de la tero, kiujn la oceanoj disigas unu de alia, k kiun oni povas trapasi, ne transirante maron". Laŭ tiu difino, Eŭropo kaj Azio ne estas kontinentoj, sed du partoj de la sama kontinento". Kiel mi diris: interesa temo!
  30. 1 poento
    Kiel instruisto pri geografio mi devas aldoni mian vidpunkton. En la mondo estas kvar, ses aŭ sep kontinentoj kaj neniam kvin. Kvar kontinentoj? Esence kontinento estas sufiĉe granda insulo. Tiel ni havas en la mondo kvar kontinentojn: Amerikon, Aŭstralion, Antarkton kaj Eŭrop-Azio-Afrikon (Grenlando ne estas sufiĉe granda. Ses kontinentoj? Ĉar Eŭrop-Azio-Afriko estas tre malsimila kontinento oni decidis dividi ĝin je tri partoj: Eŭropo, Azio kaj Afriko. Tiel ni nun havas ses kontinentoj. Kaj ĉi tiun dividon ankaŭ mi instruas en lernejo. Sep kontinentoj? Precipe en Ameriko ili ŝatas dividi Amerikon je Nord-Ameriko kaj Sud-Ameriko kaj tiel estas nun sep kontinentoj. Tiu divido estas ofta en Ameriko kaj iom post iom estas ĉiam pli ofta ankaŭ en Eŭropo. Mi ne konsentas je tiu divido ĉar mi opinias ke la malsimilecoj ne estas tiom grandaj por dividi Amerikon je du partoj. Rilato al Oceanio. En Eŭropo aŭ almenaŭ en Slovenujo kie mi instruas ĉiuj parolas nur pri Aŭstralio kiel kontinento. Ni aldonas ke la kontinento estas Aŭstralio kaj Oceanio (mallongite nur Aŭstralio). Oceanio laŭtiu divido konsistas el Mikronezio, Melanezio kaj Polinezio. Mi opinias ke nomi la kontinenton Oceanio anstataŭ Aŭstralio estas pli taŭga ol tiel kiel ni faras nun sed kiel mi diris nomi la kontinenton Oceanio estas almenaŭ en Slovenujo ege malofta.
  31. 1 poento
    Leginte vian komenton, mi diros al Hori Jasuo, ke mi ŝanĝis mian ideon. Mi lastatempe aĉetis ambaŭ librojn, sed ankoraŭ ne legis ilin. Do, mi diros al li, ke mi volas legi "Homarano" anstataŭ "La homo kiu defiis Babelon". Mi legos tiun pri Babelo en alia okazo.
  32. 1 poento
    Mi ĝojas, ke vi havas tian bonan opinion pri uea.facila kaj ke la artikoloj de la retejo estas utilaj al vi por helpi komencantojn en via loka grupo.
  33. 1 poento
    Saluton John. Mi ankaŭ lernas per Duolino. Mi baldaŭ finos la trian nivelon. Ĉu vi daŭrigis la lernadon ĝis la fino de la kvina nivelo?
  34. 1 poento
    Mi certe rekomendas 'Homarano..."
  35. 1 poento
    Ankaŭ tiun libron mi aĉetis de la libroservo de UEA - fakte mi havas ambaŭ. Eble mi miksis la du librojn, kaj ne memoris, kiun el la du oni aparte rekomendis al mi.
  36. 1 poento
    Nova sumoo komenciĝos dimanĉon, la 12an de januaro. Ne estas tro malfrue por aliĝi! Se vi volas partopreni, informu Hori Jasuo-n, kies adreso (aŭ almenaŭ la ligilo) aperas en la supra artikolo.
  37. 1 poento
    Dankon al vi por ĉi tiu bela artikolo. Mi trovis revuon por legi. Ankaŭ ĉi tiu estis mian unuan artikolon. Mi volas plibonigi mian Esperanton.
  38. 1 poento
    La nomo de mia patro estis Jacques-Louis Mahé, kaj ne Jean-Louis. Kooperativo de Literatura Foiro ne ricevis "afablan permeson" de li. Estis pli facile neniam resendi la kontrakton, kiu estis kun la originala filmo (mi havas kopion de ĝi). Clair Mahé
  39. 1 poento
    Mi ne 100% certas ĉu Angoro estas "ĝis nun unu-solan, origine Esperantlingvan long-daŭran fikcian filmon" Mi ekzemple spektis Gerda malaperis sed ja ankaŭ estas pluraj dokumentfilmoj. Ĉu iu povus komenti pri tio.
  40. 1 poento
    La Unua Libro de Esperanto ne enhavis kurson, sed ĉefe diskuton pri la bezono je internacia lingvo. Estis ankaŭ prezento de la baza gramatiko, kelkaj mallongaj legotekstoj, kaj aldonita folio kun vortaro. Pri tio vi povas legi en la artikolo La Unua Libro. Tamen, kiu volus lerni lingvon, se neniu alia parolas ĝin? Zamenhof komprenis, ke lingvo ne konsistas nur el vortoj kaj gramatiko; ĝi bezonas ankaŭ komunumon. Tial li ne petis la homojn tuj lerni la novan lingvon, sed nur promesi lerni ĝin, kiam sufiĉe granda nombro da homoj promesos same. Tial tre grava kaj signifa aldono al la Unua Libro estis la ok “promes-slipoj”. Jen la teksto: Promeso. Mi, subskribita, promesas ellerni la proponitan de d-ro Esperanto lingvon internacian, se estos montrita, ke dek milionoj personoj donis publike tian saman promeson. Subskribo: Ĉe la alia flanko oni devis skribi siajn nomon kaj adreson, kaj sendi la slipon al D-ro Esperanto, ĉe la adreso de D-ro L. Zamenhof en Varsovio. Oni rimarkas, ke la vortoj en la promeso, same kiel la aliaj tekstoj prezentitaj en la Unua Libro, estis interne dividitaj per komoj ( , ). Zamenhof faris tion por montri, kiel oni kunmetas la vortojn el la elementoj en la vortaro. Krome, laŭ nia nuna ideo la teksto enhavas du gramatikajn erarojn. En la moderna Esperanto oni skribus “se estos montrite”, ne “se estos montrita”, ĉar tiu verbo ne havas subjekton. Krome, oni diras “dek milionoj da personoj”, ĉar la vorto “miliono” estas substantivo, kaj oni ne povas tuj sekvi ĝin per alia substantivo. Tiutempe la reguloj de Esperanto ne estis plene ellaboritaj, kaj tiuj detaloj estis deciditaj nur poste. Zamenhof proponis, ke oni povus ankaŭ skribi sur la slipon la vorton “Senkondiĉe”. Tio signifas, ke oni ne atendos ĝis dek milionoj da homoj promesos lerni la lingvon, sed lernos ĝin tuj. Kaj fakte tiel okazis. Baldaŭ Zamenhof komencis rericevi la promesslipojn, el kiuj multaj estis subskribitaj “senkondiĉe”. Li ricevis ankaŭ multajn demandojn, proponojn, kaj leterojn verkitajn en la nova lingvo. Zamenhof neniam ricevis dek milionojn da promesoj, aŭ eĉ milionon. Sed tio ne gravis. Jam la lingvo havis sufiĉe grandan parolantaron por formi la bazon de movado. En januaro 1888, nur ses monatojn post apero de la Unua Libro, Zamenhof povis aperigi la Duan Libron. Ĝi estis verkita tute en Esperanto. Ĝi enhavis informojn pri la situacio de la lingvo, respondojn al demandoj, kaj facilajn lecionojn por prezenti la gramatikon kaj vort-provizon. Estis ankaŭ poeziaĵoj kaj tradukita rakonto. La lingvo jam ekvivis. Aldona noto: Zamenhof eldonis la nomojn de la promesintoj dum pluraj jaroj. La lastan liston li aperigis en 1909. Ĝis tiam li jam ricevis 21 915 promesojn.
  41. 1 poento
    Bonega novaĵo kaj plezuro por tiuj, kiuj legas kaj ĝuas vian laboron ĉi tie Ĉion bonan kaj ontajn sukcesojn!!!
  42. 1 poento
    Korajn Dankojn @trinukso; vi estas tre afabla. Mi ĝojas pro tio, ke la voĉlegadoj estas utilaj al uzantoj de la retejo. En la nomo de John kaj mi, kaj ankaŭ en la nomo de ĉiuj kunlaborantoj en la teamo de la retejo, mi kore dankas vin.
  43. 1 poento
    Winnie-la-Pu. A.A. Milne. Red. H. Tonkin. Tradukis I. Kellermann Reed, R.A. Lewin. Roterdamo: UEA, 1992 (2a eld). 9+164 paĝoj. Prezo: 12.30 €. Winnie-la-Pu estas unu el la plej amataj libroj por infanoj. Ĝi temas pri pluŝ-urseto, Winnie-la-Pu, kiu loĝas en la Cent-akrea Arbaro kaj kiu havas multajn aventurojn kun siaj arbaraj amikoj. Ĝi estas kolekto de mallongaj rakontoj, kiun verkis la aŭtoro angla A. A. Milne en 1926. Milne volis verki allogajn rakontojn por sia filo Christopher Robin, kaj en tiuj rakontoj li imagis la aventurojn de la pluŝbestoj de sia filo. El tiuj ludiloj, li kreis la konatajn rolulojn Winnie-la-Pu, Porketo, Strigo, Kuniklo, Ia, Kanga kaj Ruo. La libro prezentas Winnie-la-Pu, kiu estas priskribita kiel Urso de Tre Eta Cerbo (aŭ pli afable Kara Stulta Urso). Winnie havas multajn amikojn, kaj ĉiam pensas pri manĝaĵoj, precipe pri mielo. Multaj aventuroj okazas, kun inter-alie koleraj abeloj, inundoj, la perdo de la vosto de Ia, la ĉaso al Vuzlo, kaj vojaĝo al la Norda Poluso. Kiam ajn li havas problemon, Winnie estas savita de siaj bestaj amikoj aŭ de Kristoforo Robin mem. Alan Alexander Milne estas konata precipe pro siaj rakontoj pri Winnie-la-Pu. Tamen ilia sukceso fariĝis fonto de granda ĝeno por li. Li jam estis sukcesa aŭtoro, kiu verkis teatraĵojn, detektivajn romanojn, amuzajn poeziaĵojn, kaj aliajn verkojn. Li deziris verki pri temoj, kiuj plaĉus al li mem, ne nur verki por infanoj. Milne naskiĝis en Londono en 1882, kaj unu el liaj lernejaj instruistoj estis la fama aŭtoro H.G. Wells. Li estis vundita dum la Batalo de Somme de la Unua Mondmilito, kaj revenis al Anglio, kie li laboris por la propaganda servo de la brita armeo. Estas tre malfacile ne ŝati ĉi tiun libron, ĉar ĝiaj personoj aperas en la infanaĝo de multaj homoj en ia formo aŭ alia. La rakontoj memorigas nin ĉiujn pri la mirinda mondo de la infana kredemo. La libro estas utila al lernantoj pro la facile sekveblaj kaj amuzaj rakontoj. Ĝi ankaŭ enhavas mallongan liston de malfacilaj vortoj uzataj en la teksto, kaj estas ilustrita per la ĉarmaj originalaj desegnaĵoj de Ernest H. Shepard. Maŭrico Giacometto kaj John Parkinson
  44. 1 poento
    Kia voĉo, Maŭrico! Via voĉo sonas klare kaj bele. Dankon pro via laboro; ankaŭ al John.
  45. 1 poento
    Bela artikoleto pri la belega libro.Vere Anne Frank estas kompatinda simbolo de tiu malbonega tempo de homa historio.Bedaŭrinde ni homoj,ne lernis ion de tiu tempo.ni ankoraŭ spertas Ekstremismon en la tuta Mondo kaj nur povas revi pri paco.Rakonto de Anne certe havas valoran lecionon al la nuna homaro.Ni bezonas pli da TOLEREMON ol la tempo de Anne.Mi ĉiam restos dankema al UEA kiu kreis ĉitiun retejon kiu ne nur donas al ni informojn sed ankaŭ ligas nin al la tutmonda Esperantistaro.Ni en Azio ne havas sufiĉe da materialon por legado,uea.facila certe malmultigos tiun mankon!
  46. 1 poento
    Liven Dek estas la plum-nomoplum-nomo: kaŝnomo de verkisto, kiun li/ŝi uzas anstataŭ la vera nomo. de hispana Esperanto-verkisto, Miguel Gutiérrez Adúriz. Li eldonas scienc-fikciajnfikcio: romano, novelo aŭ rakonto pri afero, kiu ne vere okazis. libro-seriojn kun noveloj de si mem kaj aliaj verkistoj, kaj gajnis plurajn literaturajn premiojn pro siaj poemoj kaj noveloj. Li ankaŭ verkis lernolibron por hispan-lingvanoj kaj Esperantan-hispanan vortaron. Jen du mallongaj poemoj de li, kiujn li legos al vi. Unue, Sur la tombon Sur la tombontombo: fosaĵo en la tero, kien oni metas mortinton; memoriga ŝtono starigita super tia fosaĵo. de nia amo, kiel ĉiudimanĉe, jam de tri jaroj, mi lasis hodiaŭ mian faskonfasko: aro da longaj objektoj, tenataj aŭ ligitaj kune, ekzemple floroj, lignopecoj aŭ simile. de floroj apud la via. Kaj fine, Kiel ajnan Kiel ajnan cigaredon, mian vivon vi fumis; kaj purema, aŭ eble por evitieviti: peni ne fari, ne uzi, ne renkonti. incendionincendio: granda fajro, kiu atakas domon, urbon, arbaron aŭ simile.… surplanke la stumponstumpo: mallonga restanta parto, ekzemple de fumita cigaredo. vi tretistreti: premi sub la piedo..
  47. 1 poento
    Kio estas Lingva Festivalofestivalo: granda festa kunveno ofte kun aparta temo, ekz. pri arto, filmo, muziko aŭ simile.? Lingva Festivalo estas lingvoj, kun lingvoj, kaj eĉ pli da lingvoj. En tradiciaj Lingvaj Festivaloj ne estas muziko, nek danco, nek komercaj aferoj. La festivalo estas por amantoj kaj ŝatantoj de lingvoj. Do, LINGVA Festivalo. Oni instruas lingvojn en la Festivaloj, kaj la kursetoj daŭras nur 40 minutojn. La lecionoj donas iom da gramatiko, iom da vortoj, iom da frazoj. La plej populara frazo eble estas “Mi amas vin”. En la unua Lingva Festivalo de Francio en 1995, partoprenis 32 lingvoj. En la dua festivalo en 1996 estis jam 65. En la tria, 85. La plej grandaj festivaloj ĝis nun okazis en Ĉinio kaj Anglio kun pli ol cent lingvoj en ambaŭ aranĝoj. La Festivalo venas de esperantistoj. Danke al ilia partopreno en Francio, Rusio, Ĉinio kaj multaj aliaj landoj okazas pli kaj pli da festivaloj. Baldaŭ okazos la unua Lingva Festivalo en Afriko, en Benino. Dennis Keefe
  48. 1 poento
    En ĉi tiu retejo vi ofte legos pri UEA. Se vi ne jam scias, sen-dube vi demandas vin, kio estas tiu UEA, pri kiu oni tiel multe parolas? Ĝia plena nomo estas Universala Esperanto-Asocio, kaj ĝi estas la plej grava kaj la plej granda tut-monda Esperanto-asocio, fondita en 1908. Estas grave por la Esperanto-movado havi centran asocion, kiu povos reprezentireprezenti: prezenti sin nome de iu asocio. la lingvon kaj la movadon kiel tuton ĉe internaciaj organizaĵoj kiel UN kaj Unesko. UEA havas landajn asociojn en 70 landoj kaj individuajn membrojn en 102. Ĉiujare ĝi organizas Universalan Kongreson (UK), la plej grandan kunvenon de Esperanto-parolantoj. La UK okazas en malsama lando ĉiujare. La unua UK okazis en la jaro 1905, kaj en 2019 estos la 104a UK en Lahtio, Finnlando de la 20a ĝis la 27a de julio. UEA eldonas la monatan revuon Esperanto kaj la junularan revuon Kontakto. Ĝi prizorgas la multlingvan retejon esperanto.net kaj la propran retejon, krome kompreneble ĉi tiun novan retejon uea.facila. La pli junaj membroj de UEA (ĝis 35-jaraj) estas prizorgataj de TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Organizo). Legu pli pri UEA en la rubriko Aktualeaktuala: nuntempa. pri UEA, kaj pri TEJO en ĝia retejo. Stefan MacGill
  49. 1 poento
    La 18-an de Septembro 2018 Vikipedio en Esperanto atingis sian 250-milan artikolon. La artikolo estas inter la plej mallongaj: ĝi temas pri Livaie, malgranda komunumokomunumo: malgranda regiono, kies centro estas urbo aŭ vilaĝo. en Francujo, kiu en 2015 havis nur 190 loĝantojn. La artikolon verkis Dominik. Vikipedio en Esperanto estis fondita de usona esperantisto Chuck Smith en novembro 2001. Kun la helpo de Jerry Muelver kaj Stefano Kalb, li laboris por fari bazan vikipedion de 139 artikoloj. Ĝi unue aperis la 2-an de januaro 2002 kun pli ol 300 paĝoj. Post tiu komenco, la Esperanta vikipedio daŭre kreskas danke al la laborado de multaj esperantistoj. Nuntempe pli ol 300 uzantoj redaktas Vikipedion en Esperanto ĉiumonate. La Esperanta vikipedio tenas la 32-an lokon inter ĉiuj vikipedioj laŭ nombro de artikoloj. Ĝi estas iom pli granda ol la armena kaj bulgara vikipedioj (kiuj estas n-roj 33 kaj 34 en la listo), kaj iom malpli granda ol la turka kaj eŭska (n-roj 30 kaj 31). Gravas ne nur la kvanto de artikoloj, sed ankaŭ ilia kvalito. Se oni konsideras la kvaliton de la 1000 plej gravaj artikoloj, la Esperanta vikipedio estas en tre bela 16a loko. En oktobro 2018 ĝi havis 290 “elstarajnel-stari: stari alte super la aliaj membroj de grupo pro rimarkinda kvalito. artikolojn” kaj 208 “legindajn artikolojn”. Ĝenerale, tamen, la artikoloj en la Esperanta vikipedio estas sufiĉe mallongaj. Ĉar la redaktantoj de la Esperanta vikipedio devenas de multaj malsamaj landoj, ĝi havas la plej internacian grupon de redaktantoj el ĉiuj vikipedioj en ĉiuj lingvoj. Surbaze de informo en Gazetara Komuniko de UEA n-ro 757 (2018-09-20).
  50. 1 poento
    Tuj antaŭ la komenco de la 24a Kongreso de Ukrainia Esperanto-Asocio (UkrEA) oni starigis memor-tabulon por la fama poeto, verkisto kaj esperantisto Vasilij Eroŝenko. Legu pli pri Eroŝenko ĉi tie. La ceremonioceremonio: festo por speciala religia aŭ publika okazo. okazis en Lvivo la 19an de oktobro 2018. Lvivo estas unu el la ĉefaj kultur-centroj de Ukrainujo. En 1991 multaj el la stratoj en Lvivo estis renomitaj, kaj unu sufiĉe longa strato ricevis la nomon Eroŝenko. En tiu strato sur la muro de la plej bela kaj arte ornamitaornami: aldoni belajn detalojn al objekto por beligi ĝin. domo estis starigita la tabulo. La programo estis organizita de la prezidanto de UkrEA, s-ro Eŭgeno Kovtonjuk. Salutis s-ino Oksana Stelmaĥ, membro de la konsilantaro de tiu urbo. Sekvis la saluto kaj gratulo de la vicprezidanto de Universala Esperanto-Asocio, Stefan MacGill.
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.