Salti al enhavo

Furorlisto


Populara enhavo

Montriĝas enhavo pleje ricevinta reputacion ekde la 04/29/20 en Artikoloj

  1. 6 poentoj
    Per la nova interreta Aŭskultejo oni povas aŭskulti kaj libere elŝuti sonlibrojn kun fabeloj, poezio kaj prozo, kaj ankaŭ kantojn en Esperanto. En tiu ĉi malfacila tempo de la koronvirusa epidemio ja multaj el ni devas esti hejme kaj serĉas interesajn, amuzajn kaj utilajn okupiĝojn. Kunlabore kun Germana Esperanto-Biblioteko en la urbo Aalen, mi do decidis donaci al esperantistoj sonlibrojn kaj kantojn, kiujn mi antaŭe eldonis sur kompaktaj diskoj (KD) kaj kasedoj. Sonlibroj aŭ aŭdo-libroj lastatempe tre populariĝis en la mondo. Kiu el ni ekzemple ne ŝatas aŭskulti fabelojn? La homan voĉon oni povas registri, aldoni muzikon, diversajn sonojn aŭ kantojn, kaj eldoni la registraĵojn sur kompaktaj diskoj aŭ aperigi ilin en interreto. Sekve oni povas aŭskulti ilin, antaŭ ol (agrable) ekdormi, dum hejmaj laboroj, en aŭtomobilo, aŭtobuso aŭ trajno, aŭ helpe de ili lerni kaj perfektiĝi en la lingvo. Sonlibroj estas ankaŭ tre valoraj por tiuj, kiuj studas Esperanton. Per ili oni povas aŭskulti kaj kompreni parolatan tekston, lerni novajn vortojn, alproprigi al si la plej bonan elparolon, belajn kaj imitindajn dir-manierojn el popularaj libroj aŭ kantoj, el la agrabla mondo de fabeloj, rakontoj, poezio aŭ muziko. La nova Aŭskultejo estas trovebla ĉi tie. Jen kelkaj el la verkoj, kiujn vi trovos en ĝi: Populara rakonto de Aleksander Puŝkin La neĝa blovado; Poemoj kaj kantoj La Stranga Butiko kaj Verd-kata Testamento de Raymond Schwartz; Fabeloj de la fratoj Grimm (Feliĉa Joĉjo. Haĉjo kaj Grenjo. La sep kapridoj. Reĝo rano kaj fera Henriko. Fiŝkaptisto kaj lia edzino. La ora birdo. Neĝulino…) Fabeloj de Andersen (Malgranda Niko kaj granda Niko. Reĝidino sur pizo. Elinjo-Fingreto, Malbela anasido. Abio. Neĝa Reĝino…) Kantoj por kursoj (Kukolo. Iris knabineto. Mariŝa…) La muziko de Ora team' (Reklamo al silento, Jen mia numero, Via eta timo, Letero de Vincento, Sur la sama ŝipo…) Kantoj de l’ popolo (27 slovakaj popolkantoj en Esperanto). Agrablan kaj utilan aŭskultadon, karaj esperantistoj! Stano Marček
  2. 4 poentoj
    Tion foje demandis al siaj lernantoj Marshall B. Rosenberg. Kion li instruis al ili? Sistemon, kiun li kreis kaj nomis SenPerforta Komunikado (SPK, angle: NonViolent Communication®). Tiu rekomendaro helpas nin eliri el la pensmaniero: “Tio estas justa / maljusta”, “Tiu pravas / malpravas”, “Homoj ne rajtas…”, “Ni devas…”, “Li kulpas…”, “Vi meritas…”. Eĉ kiam ni ne vortumas ilin, tiaj pensoj loĝas en ni pro nia edukado kaj pro efiko de la socio en kiu ni kreskas kaj evoluas. Ili respegulas la manieron per kiu ni rigardas la realon, la aliulojn kaj nin mem, tio estas tra okulvitroj kiuj enlasas nur du kolorojn: bonan kaj malbonan. Tio malrapidigas nian kunagemon por konstrui pacon ĉar: • Ĉiuj ni havas malsamajn ideojn pri bono kaj malbono, do ni rigardas nin disaj kaj preteratentas tion, kio interligas nin. • Eĉ unu homo ofte ne konsentas kun si mem pri tio, kio estas bona kaj malbona, aŭ ŝanĝas sian ideon laŭ la tempo. Tio kreas enajn konfliktojn, bedaŭrojn, kulposentojn… kaj ni eluzas nian energion por kontraŭpezi ilin. • Ni estigas sociojn, en kiuj ĉiu unuopulo valoras pli aŭ malpli ol aliulo kaj devas sekvi la volon de la plialtranguloj. Tiel ni lasas flanke la ideon pri socio en kiu ĉiu povas kontribui laŭ siaj plenaj emo, kapablo, kaj personaj valoroj. • Ni sekvas eksteran regularon, ĉu de aliuloj (registaro, religio, ĝentileco, kulturo…), ĉu de memelpensita kondutaro. Dume ni preteratentas ĉies realajn bezonojn en la nuna momento. La propono de SPK estas eliro el tio. Tial ĝi nomiĝas SenPerforta. Temas pri milda kaj tamen longa laboro pri si mem por mallerni tion, kion ni lernis ekde nia plej juna aĝo, flegi la vundojn, kiujn lasis al ni tiu sistemo, evolui kaj kunpaŝi al granda socia ŝanĝo. Kiam ŝajnas al mi, ke iu parolas aŭ agas malprave / nenormale / nejuste mi estas gvidata de mensa rakonto (ĉar praveco, normaleco kaj justeco estas mensaj konceptoj). Mi estas malkonektita de la simpla realo, ke tiu homo parolas aŭ agas laŭ maniero, kiu ne plenumas miajn bezonojn, ekzemple je amo aŭ sekureco. Por tion fari, komence mi povas aŭskulti malpli mian menson kaj pli mian korpon. Mi povas respondi la demandon: kion mi sentas nun? Tiu demando ĉiam gvidas min al mia nuna realo kaj helpas min akcepti la tutan respondecon pri mia (mal)konsentemo. Ju pli da respondeco, des pli da povo kaj libereco! Guillaume Armide
  3. 1 poento
    Eŭgeno Lanti estis unu el la fondintoj de Sen-nacieca Asocio Tutmonda (SAT), la asocio de esperantistaj laboristoj. Kun aliaj homoj li disvolvis la sen-naciismon, kiu celis la forigon de la nacio kiel formo de socia organizado. La vera nomo de Lanti estis Eugène Adam, kaj li naskiĝis en malgranda nord-franca vilaĝo en 1879. En juna aĝo li ekloĝis en Parizo, kie li estis manlaboristo. Li fariĝis anarkiisto. Dum la Unua Mondmilito li devis militservi kaj tiam kreskis lia malŝato al naciismo kaj milito. Li lernis Esperanton, kaj ekhavis kontaktojn ankaŭ kun la komunisma movado. Post la milito li aliĝis al la esperantista laborista movado. En 1919 li iĝis redaktoro de la gazeto de la franca asocio, Le Travailleur Esperantiste (La esperantista laboristo), kie li montris sian literaturan kapablon kaj sian laborkapablon. Liaj literaturaj verkoj estis ekzemploj de klareco kaj simpleco. Ĉe la Universala Kongreso de 1921 en Prago estis kreita la tutmonda asocio por esperantistaj laboristoj. Oni decidis, ke ĝi ne havu naciajn subdividojn. Tial ĝia nomo estas Sennacieca Asocio Tutmonda. La asocio, kiun gvidis Lanti, rapide kreskis. Ĝi estis plurisma kaj celis malhelpi dogmismon. Tamen okazis bataloj inter diversaj politikaj ideoj, anarkiismaj, komunismaj, socialdemokrataj kaj aliaj. Estis ankaŭ malsameco de opinioj inter la internaciismo, kiu kredis je la graveco de la nacioj, kaj la pli radikala sennaciismo, subtenata de Lanti, kiu volis forigi ĉiun dividon pro la nacio aŭ la ŝtato. La sennaciismo neniam estis fermita ideo. Ĝi estas speco de profunda kosmopolitismo. Esperanto estis parto de ĝi. Esperanton Lanti uzis ankaŭ hejme. Lia kunulino dum la 1930-aj jaroj estis la verkistino Ellen Kate Limouzin, onklino de la konata verkisto George Orwell, kiu dum iom da tempo loĝis en ilia hejmo. Lanti estis unu el la fondintoj de la Franca Komunisma Partio, sed fine de la 1920-aj jaroj li eliris el ĝi, parte pro opini-diferencoj pri Sovetunio. En 1933 li forlasis siajn respondecojn en SAT, kaj en 1936 li komencis vojaĝon tra la mondo, utiligante Esperanton por kontaktoj kun homoj. Li pasis tra Hispanio kaj Portugalio, kaj loĝis longan tempon en Japanio. Li pasis tra Aŭstralio, Nov-Zelando kaj sudamerikaj landoj, kaj en 1940 alvenis al Meksiko. Sed li malesperis pro la politika situacio kaj iĝis nekuraceble malsana. Li mortigis sin en 1947. SAT, tamen, plu disvolvas sian laboron, kaj plu havas ĝis hodiaŭ ecojn, kiujn Lanti donis al ĝi. Gary Mickle
  4. 1 poento
    La 26an de aprilo 2020 okazis la 52a Malferma Tago de la Centra Oficejo (CO) de Universala Esperanto-Asocio – sed ne en la CO en Roterdamo! Ĉi-jare pro la tut-monda epidemio, la Malferma Tago okazis virtuale en Jutubo. La unua parto de la programo komenciĝis per komuna spektado de filmoj Vizito al la Centra Oficejo kaj Konciza bild-historio de la CO. Post tio okazis sep interesaj prelegoj pri tre diversaj temoj. Kelkaj rilatis al lingvaj aferoj, literaturo kaj tradukado, dum aliaj temis pri nutrado kaj teo. Inter la prelegantoj estis Mireille Grosjean, la prezidanto de la grava asocio ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj), kaj Jérémie Sabiyumva, estrarano de UEA. En la dua parto de la Malferma Tago estis kvin prelegoj de famaj esperantistoj en la virtuala kunvenejo de Zoom. Preskaŭ ĉiuj ĉi prelegoj temis pri la movado kaj pri UEA, pri revuo Esperanto kaj pri TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Organizo). La fina kunparolado estis gvidata de la prezidanto de UEA, Duncan Charters, kiu okazigis ĝin per diskutado kun la ĉeestantoj. Li invitis ilin esprimi siajn opiniojn kaj ideojn por eltrovi la plej efikajn formojn de agado en la Esperanto-movado. La bela fina parto de la Malferma Tago estis viva koncerto de Kjara, tre populara itala muzikistino kaj kantistino. Eblas spekti ŝian koncerton ankoraŭ nun. La nombro de partoprenantoj en la unua virtuala Malferma Tago estis multe pli alta ol en antaŭaj okazoj, kiam por partopreni necesis vojaĝi al Roterdamo. Kelkaj partoprenantoj notis, ke la virtualaj kunvenoj verŝajne estas pli egalecaj kaj sen-diskriminaciaj. Ili ankaŭ kostas malpli, ĉar eblas organizi kaj partopreni la kunvenojn preskaŭ senpage. Necesas pagi nur por la interreta konekto. Aliaj avantaĝoj de la virtualaj okazaĵoj estas ke: • Necesas malpli da tempo por ĝui la kunvenon, ĉu kiel prezentanto, ĉu kiel spektanto; • Oni povas spekti la programerojn komforte en sia hejmo, ankaŭ manĝante aŭ kuŝante, eĉ se oni estas malsana aŭ pro diversaj kialoj ne povas vojaĝi; • Oni ne kontribuas al malpurigo de la vivmedio, ĉar ne necesas veturi al la kunvenejo, nek (mal)varmigi la ejon. Preskaŭ la tuta programo de la kutima Malferma Tago povas okazi virtuale. Mankas nur la komuna trinkado de kafo aŭ teo, kiun vizitantoj normale ĝuas ĉe la Centra Oficejo. Ahmadreza Mamdoohi
  5. 1 poento
    Ĉar oni nuntempe ne rajtas brakumi, premi la manojn, kaj viziti fizike la aliajn, Irana Esperanto-Asocio decidis okazigi la 7-an Iranan Esperanto-Kongreson virtuale, anstataǔ prokrasti. De la 16-a ĝis 19-a de aprilo 2020 kunvenis pli ol 100 esperantistoj, ne nur el Irano sed el ĉiuj partoj de la mondo per programo Zoom. Famaj esperantistoj kiel Renato Corsetti, Humphrey Tonkin, Duncan Charters kaj aliaj prelegis aǔ salutis la kongresanojn. Inter la programeroj estis muzikoj de Kajto, Fransoazo, kaj Anjo Amiko. Ankaŭ irananoj ludis muzikon: Soroush Ghahramanloo, Milad Zeidabadi, kaj Homayoun Oliaei. Seminario pri Aktivula Maturigo estis parto de la kongreso, danke al Stefan MacGill. Interesa parto estis komuna praktikado de Jogo, danke al tajvana esperantisto Yvon. Post la seriozaj programeroj okazis libera babilado, legado de poemoj, kaj similaj aferoj. Ni en Irana Esperanto-Asocio ĝojas ĉar ni povis kunigi esperantistojn el la tuta mondo en interreto kaj doni ĝojon kaj kuraĝon al ili. La bona eco de Zoom estas ke la gvidanto povas silentigi ĉiujn krom la preleganto. Krom mi, tri aliaj samideanoj laǔ bezono gvidis kaj organizis dum la kongreso: Ahmad Reza Mamdoohi, Hamzeh Shafiee, kaj Soroush Mohammadzadeh. Keyhan Sayadpour
  6. 1 poento
    Katalin Kováts estas fondinto kaj redaktoro de edukado.net, grava retejo por Esperanto-instruistoj. Kun kelkaj esperantistoj en somero 2019 Katalin partoprenis la plej grandan amas-marŝadon de la mondo, paŝante 140 kilometrojn en kvar tagoj. Samtempe ŝi reklamis kaj instruis Esperanton inter la 38 mil kunpaŝantoj. Poste ŝi iniciatis novan projekton Kunpaŝado. Per tiu projekto ŝi celas krei komunumon, por kies membroj gravas la sana vivo kaj la kunagado. La kunpaŝantoj celas regule sportumi, ĉefe paŝadi. Farante tion, ili samtempe ĉirkaŭiras la mondon kune, en virtuala karavano. Ili sekvas virtualan voj-planon, kies halto-punktoj estas Esperanto-lokoj, konataj kaj malpli konataj centroj, kluboj, kelkfoje unuopaj homoj, kiuj gastigas tiun virtualan karavanon. Kiam la karavano atingas unu el la halto-punktoj, la gastigantoj prezentas al ili sian agadon per son- aŭ film-materialoj, kiuj publikiĝas en la momento, kiam la karavano atingis ilian urbon. Sed kiel moviĝas la karavano? La vojplano estas virtuala, sed la paŝado estas reala. Post ĉiu sport-okazo la partoprenantoj registras en la paĝaro la faritajn kilometrojn aŭ la minutojn/horojn de sia sportumado. Ĉiu marŝas individue, sed la individuaj distancoj sumiĝas kaj antaŭenirigas la karavanon. Por kuraĝigi la partoprenantojn, la redaktoro de tempo al tempo proponas premiojn. La premioj konsistas el son-materialoj aŭ muziko, kiujn ili povos aŭskulti dum la sportumado. Ekzemple, estas interesaj artikoloj pri la naturo kaj pri medioprotektado, kuracistaj konsiloj, intervjuoj kun sportumantaj esperantistoj, voĉ-legitaj literaturaĵoj, aŭ instruaj diskutoj pri gramatikaj temoj. La sondosieroj estas riceveblaj nur dum kelkaj tagoj, tial valoras ne maltrafi ilin. Por partopreni la projekton ne necesas esti sportisto. Ĉiu, kiu pretas regule movi sin almenaŭ kelkajn kilometrojn aŭ horojn semajne jam estu kun ni. En la karavano estas bonvenaj ankaŭ handikapitaj samideanoj, kiujn ni kore invitas kunvojaĝi. Per Kunpaŝado ni celas kunigi la lernadon kaj aplikadon de la lingvo, kunigi Esperanto-komunumon, krei mondmapon de Esperanto-lokoj, kaj instigi esperantistojn al pli sana vivmaniero. La projekto nun estas en prov-periodo, kiam ni ankoraŭ observas la kutimojn de la membroj de la karavano kaj serĉas la plej konvenan formon por la konstruo de la definitiva reta programo. Por krei la definitivan retejon ni bezonas programistojn kaj grafikiston. Por krei retejon, kompreneble, necesas mono. Jam estas kolektitaj kelkaj miloj da eŭroj, per kiuj esperantistoj subtenis ĉiun kilometron de Katalin kaj aliaj kunpaŝantoj, kiam ili partoprenis la amasmarŝadon en 2019. Se vi deziras kunpaŝi, aŭ helpi en konstruado de la programo, vi trovos informojn en la retpaĝo pri la projekto ĉe edukado.net. Spektu ankaŭ filmeton pri la projekto, en kiu Katalin mem prezentas ĝin dum kunveno en Poznań, Pollando, en septembro 2019.
×
×
  • Aldoni novan...

Gravaj informoj

Por bone funkcii, uea.facila uzas kuketojn. Legu nian Privatecan politikon por ekscii kiel ni uzas viajn informojn kaj la Uzkondiĉojn por esti uzanto de la retejo.